Advertisement

Curriculum Theory in the Early Republic Era: Philosophy and Perspectives

  • Sümer Aktan
Chapter
Part of the Curriculum Studies Worldwide book series (CSWW)

Abstract

A new state was founded with the proclamation of the Republic in 1923. The perspective of this new state about the curriculum theory was based on ideology. The new mission assigned to education based on the positivist nationalist ideology was to create a new generation. Curriculum was a comprehensive road map to create these generations. In this scope, curriculum theory was herein discussed as a social engineering project. In this chapter, the development of education theory and philosophical trends during the period between 1923 and 1950 have been analyzed. The fundamental problem of this chapter is the influences of the ideology on curriculum theory.

References

  1. Akkutay, Ü. (1996). Milli eğitimde yabancı uzman raporları: Atatürk dönemi. Ankara: Avni Akyol Kültür ve Eğitim Vakfı.Google Scholar
  2. Akyüz, Y. (2015). Türk Eğitim Tarihi M.Ö: 1000—M.S. 2015. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.Google Scholar
  3. Altunya, N. (1990). Köy enstitülerinin tarihçesi: Kuruluşunun ellinci yılında köy enstitüleri (pp. 80–96). Ankara: Eğit-Der Yayınları.Google Scholar
  4. Aslanoğlu, İ. (2010). Erken cumhuriyet dönemi mimarlığı 1923–1938. Ankara: Bilge Kültür Sanat.Google Scholar
  5. Ata, B. (2001). 1924 Türk basını ışığında Amerikalı eğitimci John Dewey’nin Türkiye seyahati. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 93–207.Google Scholar
  6. Aytaç, K. (1984). Gazi M. Kemal Atatürk: Eğitim politkası üzerine konuşmalar. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.Google Scholar
  7. Bilgin, B. (1980). Türkiye’de din eğitimi ve liselerde din dersleri. Ankara: Emel Matbaacılık.Google Scholar
  8. Birecikli, İ. M. (2008). Yüzüncü yılında II.Meşrutiyet’in ilanı üzerine bir inceleme. Gazi Akademik Bakış Dergisi, 2(3), 1–10.Google Scholar
  9. Brickman, W. W. (1985). The Turkish cultural and educational revolution: John Dewey’s report of 1924. Western European Education, 16(4), 4–18.Google Scholar
  10. Büyükdüvenci, S. (1995). John Dewey’s impact on Turkish education. Studies in Philosophy and Education, 13, 393–400.CrossRefGoogle Scholar
  11. Cerrahoğlu, A. (1975). Türkiye’de sosyalizmin tarihine katkı. İstanbul: May Yayınları.Google Scholar
  12. Cohen, C. (2008). Introduction. In J. A. Boydston (Ed.), John Dewey: The middle works, 1899–1924 (Vol. 15, pp. 19–20). Carbondale: Southern Illinois University Press.Google Scholar
  13. Dewey, J. (1939). Türk maarifi hakkında rapor. İstanbul: Devlet Basımevi.Google Scholar
  14. Düstur. (1329/1913). Tedrisat-ı iptidaiye kanun-ı muvakkati (Vol. 5, pp. 804–823). Dersaadet: Matbaa-i Amire.Google Scholar
  15. Ergin, O. (1977). Türk maarif tarihi. İstanbul: Eser Matbaası.Google Scholar
  16. Ergün, M. (1996). II. Meşrutiyet devrinde eğitim hareketleri. Ankara: Ocak Yayınları.Google Scholar
  17. Ergün, M. (2008). Prens Sabahattin Bey’in eğitim üzerine düşünceleri. Kuramsal Eğitim Bilim, 1(2), 1–9.Google Scholar
  18. Erkek, M. S. (2012). Bir meşrutiyet aydını: Ethem Nejat 1887–1921. İstanbul: Kitap Yayınları.Google Scholar
  19. Gencer, M. (2003). Jön Türk modernizmi ve Alman ruhu: 1908–1918 dönemi Türk-Alman ilişkileri ve eğitim. İstanbul: İletişim Yayınları.Google Scholar
  20. Genelkurmay Başkanlığı. (1988). Atatürkçülük, Atatürk’ün görüş ve direktifleri (Vol. 1). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.Google Scholar
  21. Gökalp, Z. (1997). Terbiyenin sosyal ve kültürel temelleri. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.Google Scholar
  22. Gündüz, M. (2009). Sociocultural origins of Turkish educational reforms and ideological origins of late Ottoman intellectuals (1908–1930). History of Education, 38(2), 191–121.CrossRefGoogle Scholar
  23. Hanioğlu, M. Ş. (1981). Bir siyasal düşünür olarak Doktor Abdullah Cevdet ve dönemi. Istanbul: Üçdal Neşriyat.Google Scholar
  24. Hanioğlu, M. Ş. (2005). Blueprints for a future society: Late Ottoman materialists on science, religion, and art. In E. Özdalga (Ed.), Late Ottoman society: The intellectual legacy (pp. 28–116). London: Routledge Curzon.Google Scholar
  25. Hatemi, H. (1995). 19. yüzyılda medreseler. Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi (Vol. 2). İstanbul: İletişim Yayınları.Google Scholar
  26. İnalcık, H. (2000). Ziya Gökalp: Yüzyıla damgasını vuran düşünür. Doğu Batı Dergisi, 3(12), 9–33.Google Scholar
  27. Ismayıl Hakkı. (1330/1914). Terbiye-i avam. İstanbul: İkdam Matbaası.Google Scholar
  28. Ismayıl Hakkı. (1927). Tâlim ve terbiyede inkılap. İstanbul: Kanaat Kitaphanesi.Google Scholar
  29. Kafadar, O. (1997). Türk eğitim düşüncesinde batılılaşma. Ankara: Vadi Yayınları.Google Scholar
  30. Kansu, A. (2017). 1908 Devrimi (8.baskı). İstanbul: İletişim Yayınları.Google Scholar
  31. Karakaş, M. (2008). Ziya Gökalp’e yeniden bakmak: Literatür ve yeniden değerlendirme. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi., 11, 435–476.Google Scholar
  32. Karaömerlioğlu, A. (2006). Orada bir köy var uzakta: Erken cumhuriyet döneminde köycü söylem. İstanbul: İletişim Yayınları.Google Scholar
  33. Kars, H. Z. (1997). 1908 devrimi’nin halk dinamiği. İstanbul: Kaynak Yayınları.Google Scholar
  34. Kayıkçı, S. (2005). Cumhuriyet’in kuruluşundan günümüze kadar köye ve köylüye yönelik olarak izlenen politikalar. Türk İdare Dergisi, 448, 70–87.Google Scholar
  35. Kazamias, A. M. (1966). Education and the quest for modernity in Turkey. Chicago: The University of Chicago Press.Google Scholar
  36. Kenan, S. (2015). Tevfik Fikret’in “Yeni Mekteb”i ve eğitim anlayışı. Ölümünün 100. Yılı anısına eğitimci Tevfik Fikret. Ankara: Galatasaraylılar Birliği.Google Scholar
  37. Kirby, F. (2015). Türkiyede köy enstitüleri. İstanbul: Tarihçi Kitapevi.Google Scholar
  38. Kutay, C. (1964). Prens Sabahattin Bey, Sultan II. Abdülhamit, İttihat ve Terakki. İstanbul: Tarih Yayınları.Google Scholar
  39. Lewis, G. (1999). The Turkish language reform: A catastrophic success. Oxford: Oxford University Press.Google Scholar
  40. Maarif Vekâleti Mecmuası. (1341/1925). John Dewey’in beyanatı (Vol. 3, pp. 79–84). Ankara: Maarif Vekâleti.Google Scholar
  41. Macfie, A. L. (2003). Osmanlı’nın son yılları (D. Acar & F. Soysal, Trans.). İstanbul: Kitap Yayınları.Google Scholar
  42. Öcal, M. (2008). Türkiye’de din eğitimi tarihi literatürü. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 6(12), 399–430.Google Scholar
  43. Prens Sabahattin. (1999). Türkiye nasıl kurtarılabilir ve izahlar (F. Unan, Trans.). İstanbul: Ayraç Yayınları. Google Scholar
  44. Tokluoğlu, C. (2013). Ziya Gökalp ve Türkçülük. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 68(3), 113–139.Google Scholar
  45. Tonguç, E. (2007). Bir eğitim devrimcisi İsmail Hakkı Tonguç: Yaşamı, öğretisi, eylemi. İzmir: Yeni Kuşak Köy Enstitüsü Derneği Yayınları.Google Scholar
  46. Tunçay, M. (1991). Türkiye’de sol akımlar 1908–1925. İstanbul: BDS Yayınları.Google Scholar
  47. Ünder, H. (2008). Philosophy of education as an academic discipline in Turkey: The past and the present. Studies in Philosophy and Education, 27(6), 405–431.CrossRefGoogle Scholar
  48. Yurdagül, M. (2001). Tanzimat sonrasında okullarda din eğitimi. İstanbul: İFAV Yayınları.Google Scholar
  49. Zürcher, E. J. (1993). Turkey: A modern history. London: I. B. Tauris.Google Scholar

Copyright information

© The Author(s) 2018

Authors and Affiliations

  • Sümer Aktan
    • 1
  1. 1.Balıkesir UniversityBalıkesirTurkey

Personalised recommendations