Preventie van angst, somberheid, ADHD, autisme, leerstoornissen

  • J. J. L. Derksen
Chapter

Samenvatting

Ondanks dat de huidige generatie tieners en twintigers volop is geprezen en aangemoedigd lijden zij nu vaak aan angst, onzekerheid en somberheid. Zelfvertrouwen wordt voornamelijk opgebouwd op het moment dat problemen zelfstandig worden overwonnen. Wensen en verwachtingen van ouders die niet overeenkomen met de belevingswereld van hun kind leiden vaak tot de ontwikkeling van een valse identiteit en de hiermee gepaard gaande angst en somberheidsklachten. In de vroege kindertijd kan een belangrijke slag worden geslagen door het angstige en verlegen kind te stimuleren. Ondanks dat bij ADHD ten onrechte gemeend wordt dat de oorzaak in de hersenen ligt, wordt als perspectief gegeven het drukke en hyperactieve kind te helpen zijn temperament meer onder controle te krijgen. Daarnaast is een juiste diagnostiek gericht op de contactname, sensorische gevoeligheden en temperamentskenmerken van belang om het kind te ondersteunen, maar ook te stimuleren en frustreren in zijn eigen ontwikkeling.

Literatuur

  1. Achterberg, E. J. M., Kerkhof, L. W. M., Damsteegt, R., Trezza, V., & Vanderschuren, L. J. M. J. (2015). Methylphenidate and atomoxetine inhibit social play behavior through prefrontal and subcortical limbic mechanisms in rats. The Journal of Neuroscience, 35(1), 161–169.CrossRefGoogle Scholar
  2. Broeck, W. (2016). Handboek dyslexieonderzoek. Den Haag: Acco.Google Scholar
  3. Greenspan, S., & Wieder, S. (1998). The child with special needs. Encouraging intellectual and emotional growth. Boston: Da Capo Press.Google Scholar
  4. Groenestijn, M., Borghouts, C., & Janssen, C. (2011). Protocol ernstige rekenwiskunde-problemen en dyscalculie. Assen: Koninklijke Van Gorcum.Google Scholar
  5. Hoogman, M., et al. (2017). Subcortical brain volume differences in participants with attention deficit hyperactivity disorder in children and adults: A cross-sectional mega-analysis. Lancet Psychiatry, 4(4), 310–319.CrossRefGoogle Scholar
  6. Jolles, J. (2017). Het tienerbrein. Amsterdam: Amsterdam University Press B.V.Google Scholar
  7. Leij, A. van der (2016). Dit is dyslexie, achtergrond en aanpak. Houten: Uitgeverij Lannoo Campus.Google Scholar
  8. Mischel, W. (1966). Theory and research on the antecedents of self-imposed delay of reward. In B. A. Maher (Ed.), Progress in experimental personality research (Vol. 3). New York: Academic Press.Google Scholar
  9. Panksepp, J. (2007). Can PLAY diminisch ADHD and facilitate the construction of the social brain? Journal of the Canadian Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 16(2), 57–66.PubMedPubMedCentralGoogle Scholar
  10. Panksepp, J. (2011). Cross-species affective neuroscience decoding of the primal affective experiences of humans and related animals. PLoS ONE, 6(9).  https://doi.org/10.1371/journal.pone.0021236.CrossRefGoogle Scholar
  11. Reissland, N., Hopkins, B., Helms, P., & Williams, B. (2009). Maternal stress and depression and the lateralisation of infant cradling. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 50(3), 263–269.CrossRefGoogle Scholar
  12. Severe, S. (2002). How to behave, so your preschooler will also! New York: Penguin Books.Google Scholar
  13. Sloterdijk, P. (2014). De verschrikkelijke kinderen van de nieuwe tijd. Amsterdam: Boom.Google Scholar
  14. Sontag, L., & Donker, M. (2012). Dyslexie en dyscalculie in het voortgezet Onderwijs. Herhaalde meting. ’s-Hertogenbosch: KPC groep.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum is een imprint van Springer Media B.V., onderdeel van Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  • J. J. L. Derksen
    • 1
  1. 1.PsychologieRadboud UniversiteitNijmegenNederland

Personalised recommendations