Advertisement

Betere ketens

Bouwen aan een effectief stelsel voor jeugd en opvoeding
  • Tom van Yperen

Abstract

Onderzoek laat zien dat het met een groot deel van de jeugd goed gaat. Voor een deel geldt echter dat er problemen zijn (Van Dorsselaer et al., 2007). Er valt geregeld te lezen dat maar een klein deel van alle kinderen die in nood verkeren hulp krijgt (zie o.a. Zwaanswijk, 2005). Gegevens over welke jeugdigen hulp ontvangen, tonen aan dat dit slechts een deel van de probleemgevallen betreft. Gewoonlijk worden aan de bevindingen twee conclusies verbonden:
  1. 1.

    Instanties met beroepsbeoefenaren die veel in aanraking komen met kinderen en opvoeders moeten goede signaleringsinstrumenten gaan gebruiken.

     
  2. 2.

    De verwijzing naar de jeugdzorg moet beter (Zwaanswijk, 2005).

     

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

Literatuur

  1. Bickman, L. (1996). The evaluation of a children’s mental health managed care demonstration. Journal of Mental Health Administration, 23 (1):7–15.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  2. CBS (2008). Jaarrapport 2008 Landelijke Jeugdmonitor. Den Haag/Heerlen: Centraal Bureau voor de Statistiek.Google Scholar
  3. Dorsselaer, L. van, Zeijl, E., Eeckhout, S. Van Der, Bogt, T. ter & Vollebergh, W. (2007). HBSC 2005. Gezondheid en welzijn van jongeren in Nederland. Utrecht: Trimbos-instituut.Google Scholar
  4. Graaf, M. de, Schouten, R. & Konijn, C (2005). De Nederlandse jeugdzorg in cijfers 1998–2002. Utrecht: NIZW Jeugd.Google Scholar
  5. Greef, E.E.M. de & Rijswijk, C.M. van (2006). De groei van de deelname aan cluster 4. Opvattingen over oorzaken en groeibeperkende maatregelen. Den Haag: Landelijke Commissie Toezicht Indicatiestelling/LCTI.Google Scholar
  6. Hermanns, J.M.A. & Vergeer, M.M. (2002). Opvoedingsondersteuning en ontwikkelingsstimulering in Nederlandse gemeenten. Stand van zaken 2002. Amsterdam: SCO-Kohnstamm Instituut.Google Scholar
  7. Hoagwood, K. (1997). Interpreting nullity. The Fort Bragg experiment – a comparative success or failure? American Psychologist, 52 (5):546–550.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  8. IPO (2006). Prestatie-indicatoren Jeugdzorg. Naar een gezamenlijke integrale visie en implementatie. Den Haag: Inter Provinciaal Overleg/IPO.Google Scholar
  9. LCTI (2006). Mogelijkheden voor beheersing van de groeiende deelname aan speciaal onderwijs/leerlinggebonden financiering, in het bijzonder in cluster 4. Den Haag: Landelijke Commissie Toezicht Indicatiestelling/LCTI.Google Scholar
  10. Lier, P.A.C. van, Muthén, B.O., Sar, A.M. Van Der & Crijnen, A.A.M. (2004). Preventing disruptive behavior in elementary schoolchildren: Impact of a universal, classroombased intervention. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 72 , 467–478.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  11. Maatschappelijk Ondernemers Groep (2005). Ruim 5000 kinderen wachten op Jeugdzorg. Persbericht, 28 augustus 2005. Utrecht: Maatschappelijk Ondernemers Groep.Google Scholar
  12. Maatschappelijk Ondernemers Groep (2007). Wachtlijsten jeugdzorg enorm gestegen. Persbericht, 14 mei 2007. Utrecht: Maatschappelijk Ondernemers Groep.Google Scholar
  13. Maatschappelijk Ondernemers Groep (2008). Februari 2008: 4067 kinderen op de wachtlijst. Persbericht, 5 februari 2008. Utrecht: Maatschappelijk Ondernemers Groep.Google Scholar
  14. Meeuwissen, J.A.C. & Weeghel, J. van (2003). Ontwikkeling, evaluatie en implementatie van een stepped care-programma voor depressie – Eindrapportage. Utrecht: Trimbos-instituut.Google Scholar
  15. Ministerie van VWS (2007). Resultaten aanvalsplan wachttijden jeugdzorg en terugdringing wachtlijsten AMK. Brief aan de Tweede Kamer, kenmerk DJB/JZ-2748231. Den Haag: ministerie van VWS.Google Scholar
  16. Ministerie van VWS (2005). http://www.brancherapporten.minvws.nl, versie 2.1, 18 mei 2005 (geraadpleegd op 1 juli 2005). Den Haag: ministerie van VWS.
  17. Ministerie van VWS (2006). http://www.brancherapporten.minvws.nl, versie 2.1, 18 mei 2005 (geraadpleegd op 1 juli 2005). Den Haag: ministerie van VWS.
  18. Ministerie van OCW (2006). Stand van zaken uitvoering plan van aanpak veiligheid in het onderwijs en de opvang van risicoleerlingen. Brief aan de Tweede Kamer, kenmerk VO/S&O/2006/32894. Den Haag: ministerie van OCW.Google Scholar
  19. Ministerie voor Jeugd en Gezin (2007). Stand wachtlijst jeugdzorg en AMK. Brief aan de Tweede Kamer, kenmerk DJB/JZ-2779073. Den Haag: ministerie voor Jeugd en Gezin.Google Scholar
  20. Prinsen, B. et al. (2006). Dat gaat werken. Van veelbelovende praktijken op weg naar effectieve opvoedingsondersteuning in de jeugdgezondheidszorg. Utrecht: NIZW Jeugd.Google Scholar
  21. Rouvoet, A. (2007). Antwoorden op Kamervragen van Langkamp over wachtlijsten voor jeugd-ggz. Kamerstuk, 8 november 2007.Google Scholar
  22. Rouvoet, A. (2008). Antwoorden op Kamervragen van Koser Kaya over problemen in de jeugdzorg. Kamerstuk, 10 oktober 2008.Google Scholar
  23. Sar, A.M. Van Der (2004). Met Taakspel lukt het wel. Een tussenrapportage over de effecten van Taakspel op taakgericht en regelovertredend gedrag in de klas. Rotterdam: Pedologisch Instituut.Google Scholar
  24. Speetjens, P., Graaf, I. de & Blokland, I. (2007). Het fundament van Triple P. Theoretische onderbouwing en onderzoek. Jeugd en Co Kennis, 1 (2), 6–18.CrossRefGoogle Scholar
  25. Steenhoven, P. Van Der & Veen D. van (2008). Reboundvoorzieningen voortgezet onderwijs. NJi-monitor 2007. Utrecht: NJi.Google Scholar
  26. Stevens, J., Pommer, E., Kempen, H. van, Zeijl, E., Woittiez, I., Sadiraj, K., Gilsing, R. & Keuzenkamp, S. (2009). De jeugd een zorg. Ramings- en verdeelmodel jeugdzorg 2007. Den Haag: Sociaal en Cultureel Planbureau.Google Scholar
  27. Stichting Registratie Jeugd Voorzieningen (2003). Trendrapport 1995–2002. Utrecht: Stichting Registratie Jeugd Voorzieningen.Google Scholar
  28. Taskforce Wachtlijsten Jeugdzorg (mei 2004). Kernindicatoren wachtlijsten jeugdzorg. Vijfde rapportage; meting per 1 januari 2004. Utrecht: CapGemini.Google Scholar
  29. Tiemens, B., Hutschemaekers, G. & Kaasenbrood, A. (2004). Stepped care as decision model – more than just stepwise interventions. Maandblad Geestelijke Volksgezondheid, 59 (11), 916–930.Google Scholar
  30. Veerman, J.W. & Yperen, T.A. van (2008). Wat is praktijkgestuurd onderzoek?. In: T.A. van Yperen & J.W. Veerman (Red.), Zicht op effectiviteit. Handboek voor praktijkgestuurd effectonderzoek in de jeugdzorg (pp. 17–34). Delft: Eburon.Google Scholar
  31. Verdurmen, J., Oort, M. van, Meeuwissen, J., Ketelaars, T., Graaf, I. de, Cuijpers, P., Ruiter, C. de & Vollebergh, W. (2004). Effectiviteit van preventieve interventies gericht op jeugdigen: de stand van zaken. Utrecht: Trimbos-instituut.Google Scholar
  32. Yperen, T.A. van (1994). Problemen in de ontwikkeling van kinderen. In: J. Rispens, P.P. Goudena & J.J.M. Groenendaal (red.), Preventie van psychosociale problemen bij kinderen en jeugdigen (pp. 71–89). Houten: Bohn Stafleu van Loghum.Google Scholar
  33. Yperen, T.A. van (2005). Hoe effectief is de jeugdzorgpraktijk? Kind en Adolescent, 26 (2), 254–257.Google Scholar
  34. Yperen, T.A. van & Sar, A.M. Van Der (2005). Aanpak van probleemgedrag. School & Begeleiding 4, 1–6.Google Scholar
  35. Yperen, T.A. van & Veerman, J.W. (2008). Zicht op effectiviteit. Handboek voor praktijkgestuurd effectonderzoek in de jeugdzorg. Delft: Eburon.Google Scholar
  36. Zwaanswijk, M. (2005). Pathways to care. Help-seeking for child and adolescent mental health problems. Academisch proefschrift. Utrecht: Universiteit Utrecht.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Uitgeverij 2009

Authors and Affiliations

  • Tom van Yperen

There are no affiliations available

Personalised recommendations