Advertisement

Turkey

  • Neylan ZiyalarEmail author
  • Can Çalıcı
Chapter
  • 577 Downloads

Abstract

This chapter presents a general overview of the juvenile delinquency and the juvenile justice system in Turkey based on the main components and principles of Turkish Legislation. Since 1979, Turkey has had juvenile laws in place. However, the country did not see significant reforms in its juvenile justice system until it ratified the Convention on the Rights of the Child in 1994. The Child Protection Law aimed at providing protection for children involved in the justice system as perpetrators, victims or witnesses at any phase of the legal process, came into force in 2005. At the same time, a new Criminal Code and the Code of Criminal Procedure, as essential parts of new legal reforms of Turkey, were enforced. This chapter also includes statistical information about the juvenile population in prisons and trends in juvenile crimes over the years 2004–2014 and reviews the major causes of juvenile delinquency in Turkey. Besides the rules of policing juveniles, the elements and procedures of the juvenile justice system will be explained such as juvenile courts, juvenile judge, and social workers. Lastly, the custodial rules of juveniles, the execution institutions for juveniles and reformatories, and alternative sanctions for juvenile offenders in the Turkish Justice System will be mentioned in the final section of the chapter. Although there has been a radical transformation over the last decade in the Turkish Juvenile Justice System, there are still significant inadequacies, especially on measuring decisions and alternative sanctions and probation services in practice..

Keywords

Child Protection Juvenile Offender Juvenile Justice System Juvenile Delinquency Criminal Procedure 
These keywords were added by machine and not by the authors. This process is experimental and the keywords may be updated as the learning algorithm improves.

References

  1. Acar, G., Demir, A., Görmez, D., & Keser, İ. (2015). Aile ve Çocuk Suçluluğu İlişkisi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1(2), 651–656.Google Scholar
  2. Ada, Ş. (2007). Suçlu Çocukların Türkiye Profili. In A. Solak (Ed.), Okullarda Şiddet ve Çocuk Suçluluğu Profili (pp. 297–319). Ankara: Hegem Yayınları.Google Scholar
  3. Akbaba, T. (2011). Kartal-Kadıköy Bölgesi Çocuk Suçluluğu Profili. Doktora tezi. Marmara Üniversitesi.Google Scholar
  4. Akyüz, E. (2013). Çocuk Hukuku. Ankara: Pegem Yayınevi.Google Scholar
  5. Artuk, M. E., Gökcen, A., & Yenidünya, A. C. (2007). Ceza hukuku, Genel Hükümler: Ceza hukukuna giriş, ceza hukuku kurallarının uygulama alanı, suç teorisi, yaptırım hukuku; 5237 sayılı yeni TCK’.ya göre Hazırlanmış. Ankara: Turhan Yayıncılık.Google Scholar
  6. Avcı, M. (2008). Tutuklu Çocuklar Üzerine Bir Araştırma: Çocukların Suça Yönelmesinde Etkili Olan Toplumsal Nedenler ve Çözüm Önerileri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 67–70.Google Scholar
  7. Avcı, R., & Güçray, S. (2010). Şiddet davranışı gösteren ve göstermeyen ergenlerin ailelerinin aile işlevleri, aile bireylerine ilişkin problemler, öfke ve öfke ifade tarzları açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(1), 45–76.Google Scholar
  8. Bayındır, N., Özel, A., & Köksal, E. (2007). Çocuk Suçluluğu Demografisi: Kütahya Şehri Örneği. Polis Bilimleri Dergisi, 9(4), 95–108.Google Scholar
  9. Berktin, H. (2010). Uluslararsı Sözleşmeler ve Türk Hukuk Mevzuatı Açısından Çocuk Cezaevlerinin Hukuki Durumu. In E. Gürsoy (Ed.), Hapishane Kitabı (pp. 376–384). İstanbul: Kitabus Yayınevi.Google Scholar
  10. Centel, N., & Zafer, H. (2008). Ceza Muhakemesi Hukuku. İstanbul: Beta Yayıncılık.Google Scholar
  11. Çoban, S. (2016). Juvenile justice system in Turkey. International Journal of Social Science and Humanity, 6(5), 351.CrossRefGoogle Scholar
  12. CPL Child (Juvenile) Protection Law. (2005). Retrieved November 24, 2015, from https://assets.hcch.net/upload/abduct2011cp_tr3.pdf.
  13. Erbay, E. (2010). Çocuk İşçi Olmak. In K. İnan (Ed.), “Çocuk İşçiliğine Retrospektif Bir Bakış” Türkiye’de Çocuk Emeği. İstanbul: Ütopya Yayınları.Google Scholar
  14. Erkan, R., & Erdoğdu, M. Y. (2006). Göç ve çocuk suçluluğu. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 9(9), 79–90.Google Scholar
  15. Gemalmaz, M. S. (2002). Çocuk ve Genç Haklarına İlişkin Ulusalüstü Belgeler (Bölgesel Sistemler). İstanbul: İstanbul Barosu Yayınları.Google Scholar
  16. Giray Sözen, F. (2016). Kadın Suçluluğuna Güncel Bakış. In D. Yücel & B. Gönültaş (Eds.), Adli Sosyal Hizmet Yaklaşım ve Müdahele (pp. 155–164). Ankara: Nobel Yayınclık.Google Scholar
  17. Gölcüklü, F. (1962). Türkiye’de Çocuk Suçluluğu Hakkında Bir Araştırma. Ankara: Sevinç.Google Scholar
  18. İşeri, E. (2006). Duygusal İstismar, Çocuk İstismarı ve İhmaline Multidisipliner Yaklaşım. Ankara: Çocuk İstismarı ve İhmalini Önleme Derneği.Google Scholar
  19. Karakuş, Ö., & Tekin, H. H. (2012). Çocuk Koruma Kanunu Uyarınca Haklarında Danışmanlık Tedbiri Uygulanan Çocukların Özellikleri. Sosyal Politika Çalışmaları, 7(29), 29–44.Google Scholar
  20. Kuntay, E. (2002). Family Backgrounds of Teenage Female Sex Workers in Istanbul Metropolitan Area. Journal of Comparative Family Studies, 33(3), 345–358.Google Scholar
  21. Özbay, Ö. (2008). Strain, social bonding theories and delinquency. Cumhuriyet University Journal of Social Sciences, 32(1), 1–16.Google Scholar
  22. Republic of Turkey Ministry of Justice General Directorate of Prisons and Detention Houses. (2016). Statistics. Retrieved April 14, 2016, from http://www.cte.adalet.gov.tr/.
  23. Republic of Turkey Ministry of Justice General Directorate of Prisons and Detention Houses Department of Probation. (2015). Probation in Turkey. Retrieved June 12, 2016, from http://cep-probation.org/wp-content/uploads/2015/09/PROBATION-in-TURKEY.pdf.
  24. Republic of Turkey Ministry of Justice General Directorate of Prisons and Detention Houses Department of Probation Statistics. (2015). Retrieved June 08, 2016, from http://www.cte-ds.adalet.gov.tr/istatistik/2015/aralik_2015.pdf.
  25. Saran, N. (1968). Istanbul Şehrinde Polisle İlgisi Olan On Sekiz Yaşından Küçük Çocukların Sosyo-kültürel Özellikleri Hakkında Bir Araştırma. İstanbul: Taş Matbaası.Google Scholar
  26. Şensoy, N. (1947). Çocuk Suçluluğunun Aktüel Durumu ve Çocuklar Tarafından İşlenen Suçlar. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 13(3), 867–892.Google Scholar
  27. Taşkıran, T., & Ağaoğlu, S. (1943). Suçlu çocuklarımız: Ankara çocuk ıslah evinde bir araştırma. Ankara: Titaş.Google Scholar
  28. TGNA (Turkish Grand National Assembly). (2010). Retrieved June 06, 2016, from https://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/belge/cocuk_ve_genclik.pdf.
  29. Turkish Criminal Code. (2005). Retrieved December 12, 2015, from http://www.legislationline.org/documents/section/criminal-codes.
  30. TURKSTAT. (2014). Turkish Statistical Institute Prison Statistics. Retrieved April 16, 2016, from http://www.turkstat.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1070.
  31. TURKSTAT (2015). Retrieved June 04, 2016, from http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21507.
  32. TURKSTAT. (2015). Address based registration system. Retreived May, 13, 2016, from http://www.turkstat.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1059#.
  33. Uluğtekin, S. (1991). Hükümlü çocuk ve yeniden toplumsallaşma. Ankara: Bizim Büro.Google Scholar
  34. Uluğtekin, S. (2004). Juvenile Courts and Social Examination Reports. Ankara: Union of Bars of Turkey Publication.Google Scholar
  35. UNICEF. (2005). Retrieved February 08, 2016, from http://www.unicef.org.tr/mwg-internal/de5fs23hu73ds/progress?id=0gz4r5eMTm.
  36. UNICEF. (2009). Retrieved December 12, 2015, from http://www.unicef.org/ceecis/UNICEF_JJTurkey08.pdf.
  37. UNICEF. (2010). Ceza Sorumluluğunun Değerlendirilmesi Rehberi. Ankara: Dumat Ofset.Google Scholar
  38. Ünver, Y., & Hakeri, H. (2012). Ceza Muhakemesi Hukuku (Penal Procedure Law). İstanbul: Adalet Yayınevi.Google Scholar
  39. Usta, S. (2012). Çocuk Hakları ve Velayet (Child Rights and Guardianship). İstanbul: On İki Levha Yayıncılık.Google Scholar
  40. Yavuzer, H. (1981). Psiko-Sosyal Açıdan Çocuk Suçluluğu (Juvenile Delinquency From Psycho-Social Point of View). Istanbul: Istanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.Google Scholar
  41. Yavuzer, H. (1988). Çocuk Psikolojisi. İstanbul: Remzi Yayınevi.Google Scholar
  42. Yenisey, F. (1992). Juvenile delinquency in Turkey. In H. Messmer & H.-U. Otto (Eds.), Restorative justice on trial (pp. 409–415). Springer: Netherlands.CrossRefGoogle Scholar
  43. Yıldız, Ö. (2007). Toplumsal Değişme Sürecinde Sokak Çocukları ve Sosyal Dışlanma. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 5(20), 56–72.Google Scholar
  44. Yücel, M. (1989). Çocuk Suçluluğu ve Mahkemeler. UNICEF ve Devlet Planlama Teşkilatı (Yayınlayan), Türkiye’de Çocuğun Durumu, 149–175.Google Scholar
  45. Yücel, D. (2016). Ceza İnfaz Kurumları. In D. Yücel & B. Gönültaş (Eds.), Adli Sosyal Hizmet Yaklaşım ve Müdahele (pp. 36–58). Ankara: Nobel Yayınclık.Google Scholar
  46. Ziyalar, N. (2006). Hukukçular İçin İletişim ve Mağdur ile Görüşme Teknikleri. İstanbul: GOA Yayıncılık.Google Scholar

Copyright information

© Springer International Publishing Switzerland 2017

Authors and Affiliations

  1. 1.Division of Social SciencesIstanbul University Institute of Forensic SciencesIstanbulTurkey

Personalised recommendations