Advertisement

Troubled Credits Selling of State Banks to Asset Management Companies in Turkey

  • Mustafa Tevfik Kartal
Chapter
Part of the Contributions to Economics book series (CE)

Abstract

Turkish Banking Sector has grown substantially in recent years. Turkish Banking Sector’s total asset size of sector has reached TL 2972 billion, and total credit size has reached TL 1919 billion as of 2017 June. On the other hand, an increment is being seen in the troubled credits with credit growth. Total troubled asset size has reached TL 61 billion as of 2017 June.

Banks try to dispose troubled credits in their balance sheet. In this context, one of the options that banks carry out is to sell of troubled credits to asset management companies. When examining practices in Turkey, it can be seen that private banks have been using this option. However, state banks cannot be able to use the option because of regulation absence. Banking Regulation and Supervision Agency issued a charter to make up the deficiency about state banks’ troubled credit selling to asset management companies on 08.11.2017. Hence, state banks can transfer and benefit from troubled credit selling to asset management companies.

This paper was prepared to make an evaluation about the charter and its probable effects. As a result of study, it was determined that state banks need to be able to sell credit to asset management companies because their rivals who are private banks have such an opportunity. So, in order to be able to compete with private banks, the regulation is really a need for state banks. Also, state banks’ various indicators which are asset quality, profitability, growth, and industry share would be improved by means of the regulation. On the other hand, troubled credits selling of state banks to asset management companies in Turkey may cause reputation risk for state banks because of collection processes and practices of asset management companies.

In general, it can be said that new regulation proposed by Banking Regulation and Supervision Agency would be beneficial to state banks. Taken into consideration that troubled asset size in state banks has reached TL 17 billion as of 2017 March, importance and benefits of new regulation can be understood very well. However, it would be the best that effects of new regulation should be followed up strictly by regulatory authorities specifically Banking and Regulation Supervision Agency. Necessary amendments should be made if negative effects were seen.

This paper is the first academic study handling the subject which is about Banking Regulation and Supervision Agency’s charter for state banks’ troubled credit selling to asset management companies.

Keywords

Banking State banks Troubled credit selling Asset management companies Turkey 

References

  1. Acar, O. (2013). Varlık Yönetim Şirketleri: Asya Ülkeleri Uygulaması. 15.08.2017. http://www.okanacar.com/2013/01/varlk-yonetim-sirketleri-asya-ulkeleri.html
  2. Ağaoğlu, A. (2011). 2001 Krizi Sonrasında Sorunlu Aktiflerin Çözümlenmesinde Kamunun ve Varlık Yönetim Şirketlerinin Önemi, İstanbul Kültür Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.Google Scholar
  3. Aktaş, R. (2000). Sorunlu Krediler, TBB Eğitim ve Tanıtım Grubu Seminer Notları, İstanbul, 25–26 Mayıs.Google Scholar
  4. Alhassan, A. L., Brobbey, F. O., & Asamoah, M. E. (2013). Does asset quality persist on bank lending behaviour? Empirical evidence from Ghana. Global Journal of Management and Business Research Finance, 13(4), 1–2.Google Scholar
  5. Aydoğan, K. (1990). An investigation of performance and operational efficiency in Turkish banking industry. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası, 9022(5), 1–33.Google Scholar
  6. Banking Law. (2005). 5411 sayılı, 01.11.2005 tarih ve 25983 sayılı Resmi Gazete.Google Scholar
  7. Barr, R. S., Seiford, L. M., & Siems, T. F. (1994). Forecasting bank failure: A non-parametric frontier estimation approach. Recherches Économiques de Louvain/Louvain Economic Review, 60(04), 417–429.Google Scholar
  8. BDDK. (2006). Varlık Yönetim Şirketlerinin Kuruluş ve Faaliyet Esasları Hakkında Yönetmelik, 01.11.2006 tarih ve 26333 sayılı Resmi Gazete.Google Scholar
  9. BDDK. (2017a). Türk Bankacılık Sektörü Temel Göstergeleri Haziran 2017. 11.08.2017. http://www.bddk.org.tr/WebSitesi/turkce/Raporlar/TBSGG/16208tbs_temel_gostergeler_raporu_haziran_2017.pdf
  10. BDDK. (2017b). Türkiye’deki Bankalar. 11.08.2017. http://www.bddk.org.tr/WebSitesi/turkce/Kuruluslar/Bankalar/Bankalar.aspx
  11. BDDK. (2017c). Kamu Sermayeli Bankalar İle Bu Bankaların Bağlı Ortaklığı Niteliğini Haiz Finansal Kuruluşların Alacaklarının Varlık Yönetim Şirketlerine Satışı Hakkında Yönetmelik, 11.08.2017 tarih ve 30151 sayılı Resmi Gazete.Google Scholar
  12. Berger, A. N., & DeYoung, R. (1997). Problem loans and cost efficiency in commercial banks. Journal of Banking & Finance, 21(6), 849–870.CrossRefGoogle Scholar
  13. Çan, E. (2014). Sorunlu Kredi Transferi ve Fiyatlaması Üzerine Bir Çalışma. Bankacılar Dergisi, 90, 3–18.Google Scholar
  14. Castro, V. (2013). Macroeconomic determinants of the credit risk in the banking system: The case of the GIPSI. Economic Modelling, 31, 672–683.CrossRefGoogle Scholar
  15. Chaibi, H., & Ftiti, Z. (2015). Credit risk determinants: Evidence from a cross-country study. Research in International Business and Finance, 33, 1–16.CrossRefGoogle Scholar
  16. Ćurak, M., Pepur, S., & Poposki, K. (2013). Determinants of non-performing loans–evidence from Southeastern banking systems. Banks & Bank System, 8(1), 45–54.Google Scholar
  17. Duvan, B. (2001). Türk Bankacılık Sisteminde Tahsili Gecikmiş Alacakların Tasfiyesi ve Şirket Borçlarının Yapılandırılması, TC Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı Uzmanlık Tezi.Google Scholar
  18. Dziobek, C. (1998). Market-based policy instruments for systemic bank restructuring. IMF Working Paper.Google Scholar
  19. Espinoza, R. A., & Prasad, A. (2010). Nonperforming loans in the GCC banking system and their macroeconomic effect. IMF Working Papers, 1–24.CrossRefGoogle Scholar
  20. Gülhan, Ü., & Uzunlar, E. (2011). Bankacılık Sektöründe Kârlılığı Etkileyen Faktörler: Türk Bankacılık Sektörüne Yönelik Bir Uygulama. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 341–368.Google Scholar
  21. Güngör, B. (2007). Türkiye’de Faaliyet Gösteren Yerel ve Yabancı Bankaların Kârlılık Seviyelerini Etkileyen Faktörler: Panel Veri Analizi. İktisat İşletme ve Finans Dergisi, 22(258), 40–63.Google Scholar
  22. Kartal, M. T., & Demir, C. H. (2017a). Türkiye’de Katılım Bankacılığının Sektör Payı Hedefi Üzerine Bir Analiz, Route Educational & Social Science Journal, Sayı: 14, 4(3), 33–58.Google Scholar
  23. Kartal, M. T., & Demir, C. H. (2017b). Türkiye’de Katılım Bankacılığında Sorunlu Kredilerin Varlık Yönetim Şirketlerine Satışı Üzerine Bir İnceleme ve Yöntem Önerileri. İslam Ekonomisi ve Finansı Dergisi, 3(1), 89–115.Google Scholar
  24. Kaya, Y. T. (2002). Türk Bankacılık Sektöründe Karlılığın Belirleyicileri, MSPD Çalışma Raporları, BDDK Yayınları, 1–21.Google Scholar
  25. Kaya, Z., Şahin, L., Hacıevliyagil, N., & Ekşi, İ. H. (2016). Bankaların Kredi Verme Davranışlarında Varlık Kalitesinin Etkisi. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 8(14), 1–10.CrossRefGoogle Scholar
  26. Koyuncu, C., & Saka, B. (2011). Takipteki Kredilerin Özel Sektöre Verilen Krediler ve Yatırımlar Üzerindeki Etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 113–124.Google Scholar
  27. Makri, V., Tsagkanos, A., & Bellas, A. (2014). Determinants of non-performing loans: The case of Eurozone. Panoeconomicus, 61(2), 193–206.CrossRefGoogle Scholar
  28. Mesutoğlu, B. (2001). Sorunlu Aktiflerin Varlık Yönetimi Şirketlerince Tasfiyesi-Ülke Örnekleri, BDDK MSPD Çalışma Raporları, 1–50.Google Scholar
  29. Şahbaz, N. (2010). Türk Bankacılık Sektöründe Sorunlu Krediler ve Makro Ekonomik Etkileri, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.Google Scholar
  30. Şahbaz, N., & İnkaya, A. (2014). Türk Bankacılık Sektöründe Sorunlu Krediler ve Makro Ekonomik Etkileri. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1, 69–82.CrossRefGoogle Scholar
  31. Selimler, H. (2006). Türk Bankacılık Sektöründe Sorunlu Kredilerin Varlık Yönetim Şirketlerince Tasfiyesi, Seçilmiş Ülkeler ve Türkiye Uygulaması, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, Bankacılık Anabilim Dalı, Doktora Tezi.Google Scholar
  32. Selimler, H. (2015). Sorunlu Kredilerin Analizi, Banka Finansal Tablo ve Oranlarına Etkisinin Değerlendirilmesi. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 7(29), 131–172.CrossRefGoogle Scholar
  33. Suadiye, G. (2006). Sorunlu Kredilerin Yeniden Yapılandırılmasında İstanbul Yaklaşımı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(6), 1–25.Google Scholar
  34. Turkish Banking Association. (2017). Veri Sorgulama Sistemi. 10.08.2017. https://www.tbb.org.tr/tr/bankacilik/banka-ve-sektor-bilgileri/veri-sorgulama-sistemi/mali-tablolar/71
  35. Yuca, H. (2012). Bankacılık Sektöründe Takipteki Krediler-Teminat İlişkisi: Türk Bankacılık Sektörü Üzerine Bir Uygulama, Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.Google Scholar
  36. Yücememiş, B. T., & Sözer, İ. A. (2010). Türk Bankacılık Sektöründe Takipteki Krediler: Mukayeseli Kriz Performansı. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 18(1–2), 89–119.Google Scholar
  37. Yüksel, S. (2016). Bankaların Takipteki Krediler Oranını Belirleyen Faktörler: Türkiye İçin Bir Model Önerisi. Bankacılar Dergisi, 98, 41–56.Google Scholar
  38. Yüksel, S. (2017). Determinants of the credit risk in developing countries after economic crisis: A case of Turkish banking sector. In Global financial crisis and its ramifications on capital markets (pp. 401–415). Springer.Google Scholar

Copyright information

© Springer International Publishing AG, part of Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  • Mustafa Tevfik Kartal
    • 1
  1. 1.Borsa İstanbulIstanbulTurkey

Personalised recommendations