Advertisement

Fewer Karaims, But More Karaim Issues

  • Longin GraczykEmail author
Chapter
  • 9 Downloads
Part of the Migration, Minorities and Modernity book series (MMMO, volume 5)

Abstract

The fewer Karaims there are, the more complicated the study of Karaims becomes. The community is disappearing, and the adverse effects of endogamy are reaching their inevitable conclusion. Yet everything that concerns the lives, activities and long-term and short-term plans of the Karaim community seems to defy demographic figures. This is the starting point for an account of Karaims living in contemporary Poland. As in the past, contemporary “grand narratives” tend to marginalize such small groups as the Karaims, leading to their sense of alienation. This chapter attempts to describe some remarkably effective strategies for survival developed by the distant descendants of the Khazars, Polovtsy and Kipchaks. This tiny community has benefited from the various possibilities of maintaining their identity, which include media performances, shows, incidental and hybrid group ties, vociferous mobilizations, effective application of administrative regulations, the activities of their elites and leaders, and images of the group as seen by others. Karaimes have proved adept at presenting their identity with the aid of vehicles such as electronic media. It turns out that in constructing ethnic identity, the more people learn about Karaims, the more their numbers grow.

Notes

Ackowledgements

The project was financed by the National Center of Science Poland granted on the basis of the decision number DEC-2014/15/B/HS5/00732.

References

  1. Abkowicz, M. (Ed.). (2004). Karaimska literatura XX wieku (CD-rom). Wrocław: Bitik.Google Scholar
  2. Abkowicz, M. (2007). Karaimi Galicji w księgach metrykalnych trockiego zarządu duchownego. In U. Jakubowska (Ed.), Galicyjskie spotkania. Warszawa: Fundacja Akademia Humanistyczna.Google Scholar
  3. Abkowicz, M. (2008). Karaimska antroponimia w XIX i XX w. w świetle ksiąg metrykalnych Karaimskiego Zarządu Duchownego w Trokach. In T. Bairašauskaitė, H. Kobeckaitė, & G. Miškinienė (Eds.), Orientas Lietuvos Didžiosios Kunigaikštijos visuomenės tradicijoje: totoriai ir karaimai (Straipsnių rinkinys, parengtas pranešimų,skaitytų tarptautinėje mokslo konferencijoje “610‑osios totorių ir karaimų įsikūrimo Lietuvos Didžiojoje Kunigaikštijoje metinės” 2007 m. rugsėjo 13–15 d (pp. 169–178). Vilnius: Vilniaus universitete.Google Scholar
  4. Abkowicz, M. (2012). Karaimskie życie społeczne w Polsce po 1945 roku. In B. Machul-Telus (Ed.), Karaimi (pp. 180–205). Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.Google Scholar
  5. Abkowicz, M., & Jankowski, H. (2004). Karaj kiuńlari. Dziedzictwo narodu karaimskiego we współczesnej Europie. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  6. Abkowicz, M., & Sulimowicz, A. (2007). Almanach Karaimski 2007. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  7. Abkowicz, M., & Sulimowicz, A. (2010). Karaj jołłary - Karaim roads. Karaims in the old photographs. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  8. Abkowicz, M., & Sulimowicz, A. (2016). Karaj łuwachłary - Kalendarz karaimski 2016/2017. Portret dziecięcy (Karaj łuwachłary - Karaim Calendar – Children’s portrait). Wrocław: Bitik.Google Scholar
  9. Abkowicz, M., Akbike-Sulimowicz, A., & Kameduła, J. (2015). e-Jazyszłar.Google Scholar
  10. Adamczuk, L., Kobeckaite, H., & Pilecki, Sz. (2003). Karaimi na Litwie i w Polsce. Warszawa – Wilno: GUS.Google Scholar
  11. Anderson, B. (1997). Wspólnoty wyobrażone. Rozważania o źródłach i rozprzestrzenianiu się nacjonalizmu (Imagined Communities. Reflecions on the Origin and Spread of Nationalism) (S. Amsterdamski, Trans). Kraków: Znak.Google Scholar
  12. Aqtay, G. (2009). Eliyahu Ben Yosef Qılcı’s Anthology of Crimean Karaim and Turkish Literature. Critical Edition with Introduction, Indexes and Facsimile. I, II Volume. İstanbul: Yıldız Dil ve Edebiyat Dizisi.Google Scholar
  13. Aqtay, G., & Jankowski, H. (2015). A Crimean Karaim–English dictionary, Prace Karaimoznawcze nr 2, Poznań: UAM Katedra Studiów Azjatyckich.Google Scholar
  14. Babiński, G. (1998). Metodologiczne problemy badań etnicznych. Kraków: NOMOS.Google Scholar
  15. Babiński, G. (2003). Etniczność i religia. Formy, płaszczyzny i poziomy powiązań. In A. Posern-Zieliński (Ed.), Etniczność a religia. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.Google Scholar
  16. Barth, F. (Ed.). (1969). Ethnic groups and boundaries. The social organization of culture difference. Oslo: Universitetsforlaget.Google Scholar
  17. Baskakov, N. A., Šapšal, S. M., & Zajončkovskij, A. (1974). Karaimsko-russko-poĺskij slovaŕ. Słownik karaimsko-rosyjsko-polski. Moskva: Russkij Jazyk.Google Scholar
  18. Bauman, Z. (2006). Płynna nowoczesność. Warszawa: Wyd. Literackie.Google Scholar
  19. Birdwhistell, R. (2005). Doniosłość kontekstu, (The importance of context). In G. Godlewski, A. Mencwel, & R. Sulima (Eds.), Antropologia słowa (pp. 124–127). Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.Google Scholar
  20. Bokszański, Z. (2001). Stereotypy a kultura. Wrocław: Funna.Google Scholar
  21. Burszta, W. (2004). Różnorodność i tożsamość. Antropologia jako kulturowa refleksyjność. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.Google Scholar
  22. Burszta, W. J. (2005). Teoria kultury dzisiaj czyli “dłużej klasztora niż przeora”. http://www.cyberforum.edu.pl/teksty. Accessed 11 Oct 2005.
  23. Castells, M. (2004). Galaktyka Internetu (Internet Galaxy) (T. Hornowski, Trans). Warszawa: Rebis.Google Scholar
  24. Chyła, W. (2004). Tożsamość medialna, tożsamość wirtualna, tożsamość merkantylizująca popędy. In W. Kalaga (Ed.), Dylematy wielokulturowości (pp. 307–328). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”.Google Scholar
  25. Csató, É. (2012). Lithuanian Karaim. Litvanya Karaycas?. Tehlikedeki diller dergisi. Journal of Endangered Languages, 1, 33–46, Ankara.Google Scholar
  26. Csató, É. (2016). Karaim. In Müller, O. Peter, I. Ohnheiser, S. Olsen, & F. Rainer (Eds.), Word formation (pp. 3379–3388). Berlin/Boston: Mouton de Gruyter.Google Scholar
  27. Edensor, T. (2004). Tożsamość narodowa, kultura popularna i życie codzienne (National identity, popular culture and everyday life) (A. Sadza, Trans). Kraków: WUJ.Google Scholar
  28. Fedorchuk, A. A., & Petrukhin, V. I. (2002). Xazary: Vtoroi Mezhdunarodnii kollokvium: tezisy. Moscow: Evreiskii Universitet v Moskve.Google Scholar
  29. Fenton, S. (2003). Ethnicity. London: Polity (Polish edition: Fenton, S. (2007). Etniczność (E. Chomicka, Trans). Warszawa: Sic!.Google Scholar
  30. Fischerle. (2016). Cudowny koń księcia Witolda. Karaimskie podania i opowieści. Audiobook. http://www.karaimi.org/bitik. Accessed 12 May 2017. Wrocław: Bitik.
  31. Freund, R. (1991). Karaites and Dejudaization: A historical review of an endogenous and exogenous paradigm. Stockholm: Almqvist & Wiksell International.Google Scholar
  32. Gąsiorowski, G. (2008). Karaimi w Koronie i na Litwie w XV-XVIII wieku. Kraków-Budapeszt: Austeria.Google Scholar
  33. Geertz, C. (1983). Local knowledge: Further essays in interpretive anthropology. New York: Basic Books. Polish edition: Geertz, C. (2013). Wiedza lokalna. Dalsze eseje z zakresu antropologii interpretatywnej (D. Wolska, Trans). Kraków: WUJ.Google Scholar
  34. Giddens, A. (1991). Modernity and Self-Identity. Redwood City: Stanford University Press. Polish edition: Giddens, A. (2010). Nowoczesność i tożsamość (A. Szulżycka, Trans). Warszawa: PWN.Google Scholar
  35. Herzfeld, M. (2001). Anthropology: Theoretical practice in culture and society. Oxford and Malden, MA: Blackwell Publishers. Polish edition: Herzfeld, M. (2014). Antropologia. Praktykowanie teorii w kulturze i społeczeństwie (M. Piechaczek, Trans). Kraków: WUJ.Google Scholar
  36. Jankowski, H. (2003). Position of Karaim among the Turkic languages. Studia Orientalia, 95, 131–150. Helsinki: University of Helsinki.Google Scholar
  37. Jankowski, H. (2004). Karaims of the Crimea and Eastern Europe—Some questions of ethnicity and identification. Studia Orientalia, 99, 83–92. Helsinki: University of Helsinki.Google Scholar
  38. Jankowski, H. (2010). Język krymskotatarski. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog.Google Scholar
  39. Karaimskie Archiwum Cyfrowe. Tom. 1. Karaimska baza literacko-bibliograficzna. https://jazyszlar.karaimi.org/journals. Accessed 11 May 2017.
  40. Kizilov, M. (2015). The sons of scripture. The Karaites in Poland and Lithuania in the twentieth century. Warsaw/Berlin: De Gruyter Open.Google Scholar
  41. Kobeckaitė, H. (1997). Lietuvos karaimai. Vilnius: Baltos lankos.Google Scholar
  42. Kobeckaitė, H. (2011). Rozmówki polsko-karaimsko-litewskie. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  43. Kulikowska, K. (2007). Mniejszość karaimska. Master’s thesis (manuscript).Google Scholar
  44. Miller, P. E. (1993). Karaite separatism in nineteenth-century Russia. Cincinnati: Hebrew Union College Press.CrossRefGoogle Scholar
  45. Németh, M. (2011). Zwięzła gramatyka języka zachodniokaraimskiego z ćwiczeniami. Poznań: Katedra Studiów Azjatyckich UAM.Google Scholar
  46. Németh, M. (2012). Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość karaimskiej działalności kulturalnojęzykowej. In B. Machul-Telus, (Ed.), Karaimi (pp. 53–72). Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.Google Scholar
  47. Németh, M. (2016). Rękopisy i druki karaimskie w polskich zbiorach prywatnych. Nowe perspektywy badań karaimoznawczych. Almanach Karaimski, 5, 61–101. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  48. Pełczyński, G. (1995). Najmniejsza mniejszość: rzecz o Karaimach polskich. Warszawa: Wydawnictwo S. Kryciński.Google Scholar
  49. Pilecki, S. (2009). Chłopiec z Leśnik. Dziennik z lat 1939–1945. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  50. Polliack, M. (Ed.). (2003). Karaite Judaism: A guide to its history and literary sources. Leiden-Boston: Brill.Google Scholar
  51. Rule, W. H. (2007). History of the Karaite Jews. Whitefish: Kessinger Publishing.Google Scholar
  52. Sulimierski, F., Chlebowski, B., & Walewski, W. (1880–1914). Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów, część III. Warszawa: Kasa im. Józefa Mianowskiego.Google Scholar
  53. Sulimowicz, A. (1987). Karaimi w Polsce i na Litwie (do 1945 roku). In A. Dubiński & E. Śliwka, (Eds.), Karaimi: III Pieniężnieńskie Spotkania z Religiami: materiały z sesji naukowej (pp. 28–19). Pieniężno: Pieniężno: Muzeum Misyjno-Etnograficzne Seminarium Duchownego Księży Werbistów.Google Scholar
  54. Szyszman, Sz. (2005). Karaimizm: doktryna i historia. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  55. Tyszkiewicz, J. (2012). Dzieje Karaimów w państwie polsko-litewskim do końca XV wieku i ich związki z Krymem B. Machul-Telus, (Ed.), Karaimi (pp. 11–24). Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.Google Scholar
  56. Wiśniewski, T. (2014). The movie: Karaimi. Najmniej liczni Ludzie Wielkiej Księgi. http://www.youtube.com/watch?v=Sfcbe0cHVYU. Accessed 23 May 2017.
  57. Zajączkowski, A. (1932). Sufiksy imienne i czasownikowe w języku zachodniokaraimskim (przyczynek do morfologji języków tureckich). Kraków: Polska Akademia Umiejętności.Google Scholar
  58. Zajączkowski, A. (1933). Karaimi na Wołyniu. Równe: Zarząd Wołyńskiego Okręgu ZNP.Google Scholar
  59. Zajączkowski, A. (1961). Karaims in Poland: history, language, folklore, science. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.Google Scholar
  60. Zajączkowski, A. (2006). Zarys religii karaimskiej. Wrocław: Bitik.Google Scholar

Journals

  1. Almanach Karaimski (2007, 2013–2016), nr 1 - 5. Wrocław: Bitik.Google Scholar
  2. Awazymyz (1989 – 2016), nr 1 –57. Wrocław: Bitik.Google Scholar

Copyright information

© Springer Nature Switzerland AG 2020

Authors and Affiliations

  1. 1.Ari Ari FoundationBydgoszczPoland

Personalised recommendations