Advertisement

Jeugdbeleid

, Volume 12, Issue 1, pp 1–19 | Cite as

Tucht, toezicht en kwaliteit jeugdbescherming

  • Adri van Montfoort
Article

Samenvatting

De regering deed met de Jeugdwet de belofte de regeldruk voor professionals serieus terug te dringen. Daarvoor is echter een fundamentele verandering nodig die moet uitgaan van een holistische professionele praktijk. Daarvoor moet zowel de segmentering als de standaardisering worden opgeheven. De situaties waarin de jeugdbeschermers adequaat moeten handelen wordt gekenmerkt door variatie, onvoorspelbaarheid en meerduidigheid. Verantwoording en toezicht moeten aansluiten bij dit open karakter van het werk.

Jeugdbescherming wordt gezien als een publieke verantwoordelijkheid. Maar er is zoveel opgetuigd rond de certificering, dat dit heeft geleid tot een ingewikkeld, duur en ondoorzichtig systeem. Jeugdbeschermers krijgen de ruimte niet doordat ze aan standaardrichtlijnen moeten voldoen. Jeugdbeschermers zouden zelf de ruimte moeten nemen door hun werk anders te gaan doen. Dan kunnen de gemeenten en de rijksoverheid niet aan de zijlijn blijven staan. Deze beweging moet worden vertaald in een verbetering van het systeem, dat zelf een deel van het probleem is geworden in plaats van een deel van de oplossing.

Literatuur

  1. De Kinderombudsman (2014). Vechtende ouders, het kind in de knel: Adviesrapport over het verbeteren van de positie van kinderen in vechtscheidingen. https://www.dekinderombudsman.nl/ul/cms/fck-uploaded/KOM003.2014Kinderombudsmanadviesrapportvechtscheidingen.pdf (Gecreëerd: 31 mrt 2014). Geraadpleegd op: 10 jan 2018.Google Scholar
  2. Hesemans, D. J., & Huls, N. J. H. (2017). Naar een verdere modernisering van het tuchtrecht. RegelMaat, 2(32), 75–90.CrossRefGoogle Scholar
  3. Lenglet, M., & Sondorp, J. E. (2017). Impact van het tuchtrecht op jeugdbeschermers: Ervaringen en aanbevelingen: Onderzoek uitgevoerd door VanMontfoort in opdracht van JBRA, JB West, JBRR en JBB. Woerden: VanMontfoort.Google Scholar
  4. Ministerie van Veiligheid en Justitie (2016). Certificatieschema voor toetsing van het kwaliteitsmanagementsysteem van uitvoerende organisaties voor Jeugdbescherming en Jeugdreclassering versie 2.0. https://keurmerk.nl/media/cms_page_media/89/Certificatieschema_JB-JR_v2.0.pdf. Geraadpleegd op: 10 jan 2018.Google Scholar
  5. Raad voor de Kinderbescherming/Ministerie van Veiligheid en Justitie (2016). Protocol beschermingszaken 2016. https://www.kinderbescherming.nl/documenten/publicaties/2016/11/03/protocol-beschermingstaken. Geraadpleegd op: 10 jan 2018.Google Scholar
  6. Samenwerkend Toezicht Jeugd (2013). Leren van calamiteiten. Utrecht: Samenwerkend Toezicht Jeugd.Google Scholar
  7. Samenwerkend Toezicht Jeugd, & Toezicht Sociaal Domein (2016). Leren van Calamiteiten 2: Veiligheid van kinderen in kwetsbare gezinnen. Utrecht: Samenwerkend Toezicht Jeugd, Toezicht Sociaal Domein.Google Scholar
  8. Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden (2014). Wet Herziening maatregelen van kinderbescherming. https://www.eerstekamer.nl/behandeling/20140327/publicatie_wet/document3/f=/vjiecnqtpzzk.pdf. Geraadpleegd op: 10 jan 2018.Google Scholar
  9. Witteloostuijn, A. van (2010). De mythe van deregulering. NRC Handelsblad. https://www.nrc.nl/nieuws/2010/02/09/de-mythe-van-deregulering-11848525-a403981 (Gecreëerd: 9 feb 2010). Geraadpleegd op: 10 jan 2018.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum is een imprint van Springer Media B.V., onderdeel van Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  1. 1.WoerdenNederland

Personalised recommendations