Advertisement

Bijblijven

, Volume 33, Issue 2, pp 101–113 | Cite as

Teledermatologie

  • Esmée Tensen
  • Job P. van der Heijden
  • Monique W. M. Jaspers
  • Leonard Witkamp
Article
  • 84 Downloads

Samenvatting

Teledermatologie is door het visuele karakter geschikt voor teleconsultatie en heeft bewezen de effectiviteit en efficiëntie van de gezondheidszorg te verbeteren. De meest gebruikte vorm is secundaire teledermatologie, waarbij de huisarts een anamnese, foto’s van de huidaandoening en eventueel extra informatie op afstand aan de dermatoloog voorlegt via beveiligd internet voor advies of diagnose. Teledermatologie is plaats-, tijd- en persoonsonafhankelijk en vermindert reistijd, (onnodige) bezoeken aan de dermatoloog en wachttijd en dat tegen lagere kosten door shared decision-making tussen de huisarts en dermatoloog. Teledermatologie is inmiddels volledig geïntegreerd in de Nederlandse gezondheidszorg en wordt vergoed. Uit kwaliteitsevaluaties op basis van 115.766 teleconsulten van januari 2009 tot augustus 2016 blijkt dat wanneer reguliere teledermatologie ingezet wordt ter voorkoming van een fysieke verwijzing, het daadwerkelijk 72 % van de verwijzingen voorkomt. Bij teledermatoscopie is dit 69,4 %. En in 90,3 % van de reguliere teledermatologie- en in 95,1 % van de teledermatoscopieconsulten geven de huisartsen aan geleerd te hebben van het teleconsult. Data van 2011 tot en met augustus 2016 laten zien dat de responstijd van de dermatoloog gemiddeld 5,3 uur is bij een regulier teledermatologieconsult en 6,5 uur bij een teledermatoscopieconsult. Tot slot beoordelen patiënten teledermatologie- en teledermatoscopieconsultatie gemiddeld met een 7,4 en zou 87,2 % van hen dit type consult aanbevelen bij andere patiënten.

Literatuur

  1. 1.
    WHO. A health telematics policy in support of WHO’s Health-For-All strategy for global health development. WHO group consultation on health telematics, Geneva, 11–16 December 1997. Geneva: World Health Organization (http://apps.who.int/iris/handle/10665/63857).Google Scholar
  2. 2.
    Whited J. Teledermatology. Med Clin North Am. 2015;99(6):1365–79.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  3. 3.
    Prins M, Hek K, Verberne L, Nielen M, Opperhuizen G, Verheij R. Rapport: Zorg door de huisarts, jaarcijfers 2014 en trendcijfers 2010–2014. Utrecht: NIVEL; 2015.Google Scholar
  4. 4.
    Nispen BJ van, Heijden JP van der. TeleOnderzoek en TeleConsultatie. In: in ’t Veld CJ, Goudswaard AN, Dijkstra RF. Handboek diagnostische verrichtingen in de huisartsenpraktijk (hoofdstuk 58). Houten: Prelum; 2012. p. 345–50.Google Scholar
  5. 5.
    Coates SJ, Kvedar J, Granstein RD. Teledermatology: from historical perspective to emerging techniques of the modern era: part II: Emerging technologies in teledermatology, limitations and future directions. J Am Acad Dermatol. 2015;72(4):577–86.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  6. 6.
    Heijden JP van der, Keizer NF de, Bos JD, Spuls PI, Witkamp L. Teledermatology applied following patient selection by general practitioners in daily practice improves efficiency and quality of care at lower cost. Br J Dermatol. 2011;165(5):1058–65.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  7. 7.
    Mahendran R, Goodfield MJ, Sheedan-Dare RA. An evaluation of the role of a store-and-forward teledermatology system in skin cancer diagnosis and management. Clin Exp Dermatol. 2005;30(3):209–14.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  8. 8.
    Congalton AT, Oakley AM, Rademaker M, Bramley D, Martin RC. Succesful melanoma triage by a virtual lesion clinic (teledermatoscopy). J Eur Acad Dermatology Venereol. 2015;29(12):2423–8.CrossRefGoogle Scholar
  9. 9.
    Wootton R, Bahaadinbeigy K, Hailey D. Estimating travel reduction associated with the use of telemedicine by patients and healthcare professionals: proposal for quantitative synthesis in a systematic review. BMC Health Serv Res. 2011. doi: 10.1186/1472-6963-11-185.PubMedPubMedCentralGoogle Scholar
  10. 10.
    Coates SJ, Kvedar J, Granstein RD. Teledermatology: from historical perspective to emerging techniques of the modern era: Part I: History, rationale, and current practice. J Am Acad Dermatol. 2015;72(4):563–74.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  11. 11.
    Krijgsman J, Swinkels I, Lettow B van, Jong J de, Out K, Friele R, et al. Meer dan techniek. eHealth-monitor 2016:144-6 (https://www.ehealth-monitor.nl/download/Onderzoeksrapport_eHealth-monitor_2016.pdf).
  12. 12.
    Wurm EM, Hofmann-Wellenhof R, Wurm R, Soyer HP. Telemedicine and teledermatology: Past, present and future. J Dtsch Dermatol Ges. 2008;6(2):106–12.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  13. 13.
    ISO/TS 13131. Health Informatics – Telehealth services – Quality planning guidelines 2014. http://www.iso.org/iso/iso_catalogue/catalogue_tc/catalogue_detail.htm?csnumber=53052. Geraadpleegd op 19 oktober 2016.Google Scholar
  14. 14.
    ISO/IEC 27001. Information technology – Security techniques – Information security managment systems – Requirements 2013. http://www.iso.org/iso/catalogue_detail?csnumber=54534. Geraadpleegd op 19 oktober 2016.Google Scholar
  15. 15.
    Witkamp L. Zonder budget geen ICT-revolutie in de zorg. Medisch Contact 2016;2:20–3.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2017

Authors and Affiliations

  • Esmée Tensen
    • 1
    • 2
  • Job P. van der Heijden
    • 1
  • Monique W. M. Jaspers
    • 2
  • Leonard Witkamp
    • 1
    • 2
  1. 1.KSYOS Health Management ResearchAmstelveenNederland
  2. 2.Klinische InformatiekundeAcademisch Medisch CentrumAmsterdamNederland

Personalised recommendations