Advertisement

Jeugd en Co Kennis

, Volume 1, Issue 3, pp 86–89 | Cite as

Kleine groepen voor grote problemen

Groepsgrootte telt in de residentiële jeugdzorg
  • Annemiek Harde
  • Erik Knorth
Artikelen
  • 322 Downloads

Abstract

De interactie tussen kleine kinderen en peuterleidsters gedijt het beste in kleine groepen. Dat bleek uit het proefschrift van Elles de Schipper, besproken in het eerste nummer van Jeugd en Co Kennis. Hoofdredacteur Tom van Yperen stelde in dat nummer de vraag of die conclusie ook geldt voor de residentiële zorg. Dat is nooit direct onderzocht. Maar uit diverse onderzoeken is ook voor de residentiële zorg voorzichtig te concluderen: ja, groepsgrootte is een bepalende factor voor de kwaliteit van groepsopvoeding.

Verder lezen

  1. Berg, M. van den, Knorth, E.J., en Noom, M.J. (2004). Omkapseling van jeugdigen. Besloten opvang en begeleiding voor jeugdigen met sterk antisociaal en oppositioneel gedrag? Antwerpen/Apeldoorn, Garant. ISBN 978 90 441 1598 7.Google Scholar
  2. Berridge, D. (2002). Residential care. In: D. McNeish, T. Newman, en H. Roberts (eds.). What works for children. Effective services for children and families. Buckingham, Open University Press.Google Scholar
  3. Berridge, D. en Brodie, I. (1998). Children’s homes revisited. London/Philadelphia, Jessica Kingsley Publishers.Google Scholar
  4. Boendermaker, L. en Van den Berg, J.F. (2005). Een verblijfplaats voor langere tijd buiten het gezin. In L. Boendermaker (red.). De juist hulp. Uitgangspunten voor het zorgaanbod voor jongeren met ernstige gedragsstoornissen. Utrecht, NIZW.Google Scholar
  5. Brosnan, R. en Carr, A. (2000). Adolescent conduct problems. In: A. Carr (ed.). What works with children and adolescents? A critical review of psychological interventions with children, adolescents and their families. London, Routledge.Google Scholar
  6. Chipenda-Dansokho, S., en The Centre for Social Policy (2003). The determinants and influence of size on residential settings for children. International Journal of Child & Family Welfare, jaargang 6, nummer 3, pagina 66–76.Google Scholar
  7. Connor, D.F. (2002). Aggression and antisocial behavior in children and adolescents. Research and treatment. New York, Guilford Press.Google Scholar
  8. Dishion, T.J., McCord, J. en Poulin, F. (1999). When interventions harm. Peer groups and problem behavior. American Psychologist, jaargang 54, nummer 9, pagina 755–764.Google Scholar
  9. Handwerk, M.L., Field, C.E. en Friman, P.C. (2000). The iatrogenic effects of group intervention for antisocial youth. Premature extrapolations? Journal of Behavioral Education, jaargang 10, nummer 4, pagina 223–238.Google Scholar
  10. Harder, A.T., Knorth, E.J., en Zandberg, Tj. (2006). Residentiële jeugdzorg in beeld. Een overzichtsstudie naar de doelgroep, werkwijzen en uitkomsten. Amsterdam, SWP. ISBN 978 90 6665 760 1.Google Scholar
  11. Jansen, M.G. en Feltzer, M.J.A. (2002). Follow-up en belevingsonderzoek bij jeugdigen uit een behandelingstehuis. Tijdschrift voor Orthopedagogiek, jaargang 41, nummer 6, pagina 332–345.Google Scholar
  12. Klüppel, J.E.J., en Slijkerman, A.J.M. (1983). Gebruik en beleving van kindertehuizen. Hoe beleven jeugdigen met psychosociale gedragsproblemen de tehuissituatie? Wageningen, Landbouwhogeschool Wageningen, vakgroep Psychologie.Google Scholar
  13. Knorth, E.J. (2005). Wat maakt het verschil? Over intensieve orthopedagogische zorg voor jeugdigen met probleemgedrag. Kind en Adolescent, jaargang 26, nummer 4, 334–351.Google Scholar
  14. Laan, P.H. van der (2004). Over straffen, effectiviteit en erkenning. De wetenschappelijke onderbouwing van preventie en strafrechtelijke interventies. Justitiële Verkenningen, jaargang 30, nummer 5, pagina 31–48.Google Scholar
  15. Sinclair, I., en Gibbs, I. (1998). Children’s homes. A study in diversity. Chichester, John Wiley and Sons.Google Scholar
  16. Yperen, T.A. van (2004). Praktijkontwikkeling, onderzoek en beleid. Instrumenten voor een effectievere jeugdzorg. Kind en Adolescent, jaargang 25, nummer 1, pagina 4–17.Google Scholar
  17. Yperen, T.A. van (2007). Blikverruiming. Jeugd en Co Kennis, jaargang 1, nummer 1, pagina 2–3.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2007

Authors and Affiliations

  1. 1.

Personalised recommendations