Advertisement

Huisarts en Wetenschap

, Volume 50, Issue 1, pp 40–46 | Cite as

Aanpak polyfarmacie in verzorgingshuizen

Berichten uit de praktijk
  • Marjorie Nelissen-Vrancken
  • Mariëtta Eimers
  • Maria Casti
  • Bert Schouten
Implementatie
  • 157 Downloads

Samenvatting

Nelissen-Vrancken M, Eimers M, Casti M, Schouten B. Aanpak polyfarmacie in verzorgingshuizen. Berichten uit de praktijk. Huisarts Wet 2007;50(1):27-31. Inleiding Enkele jaren geleden introduceerde DGV, Nederlands instituut voor verantwoord medicijngebruik, een nieuwe overlegstructuur om medicatiebewaking in verzorgingshuizen te verbeteren. De aanpak bleek succesvol en is toepasbaar in andere verzorgingshuizen. Achtergrond Het doel was verbetering en verspreiding van een gezamenlijke aanpak die leidt tot optimale medicatie bij bewoners van verzorgingshuizen. We beperkten de administratieve lasten en ontwikkelden voorlichting en trainingen voor de betrokkenen. Belangrijkste kwaliteitsmaten Maatgevend waren het aantal medicatiewijzigingen, de wijzigingen per geneesmiddelgroep en veranderingen in geneesmiddelkosten op jaarbasis per bewoner. Interventie In zeven verzorgingshuizen hebben we projecten rondom polyfarmacie begeleid. We initieerden patiëntgebonden medicatieoverleggen tussen een huisarts, een apotheker en een medewerker van het verzorgingshuis. Zij beoordeelden de medicatie van bewoners met vijf of meer chronische geneesmiddelen. Dit leidde eventueel tot wijziging en evaluatie. Effecten We zien gemiddeld 2,6 medicatiewijzigingen per bewoner. Meestal werd medicatie gestopt (51%). De geneesmiddelkosten namen daardoor af met gemiddeld 11% (e 190 per jaar per bewoner). Leerpunten Een periodiek patiëntgebonden medicatieoverleg tussen huisartsen, apothekers en medewerkers van verzorgingshuizen is een goede basis voor verbetering van de kwaliteit van het geneesmiddelgebruik van bewoners in verzorgingshuizen.

implementatie medicatieoverleg ouderen polyfarmacy verzorgingshuis 

Literatuur

  1. Veehof LJG, Haaijer-Ruskamp FM, Meyboom-De Jong B. Polyfarmacie bij ouderen. Een probleem? Huisarts Wet 2001;44:446-9.Google Scholar
  2. Jansen PAF, De Smet PAGM. Optimalisering van polyfarmacie. Veranderingen bij het ouder worden maken farmacotherapie complexer. Pharm Weekbl 2004;136:1474-7.Google Scholar
  3. Heerdink ER. Polyfarmacie bij ouderen in Nederland. Een overzicht van beschikbare gegevens. Pharm Weekbl 2002;137:1257-9.Google Scholar
  4. Jansen PAF. Valkuilen bij medicatiegebruik door ouderen. Geneesmiddelenbull 2000;34:53-9.Google Scholar
  5. Beijer HJM, De Blaey CJ. Hospitalisation caused by adverse drug reactions (ADR): a meta-analysis of observational studies. Pharm World Sci 2002;24:46-54.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  6. Daal OO, Van Lieshout JJ. Ouderen en geneesmiddelen: duizeligheid en vallen. Geneesmiddelenbull 2003;37:77-81.Google Scholar
  7. Hopman JM, Nelissen-Vrancken HJMG. De apotheker moet coördineren en signaleren. Ervaringen uit de proeftuin. Pharm Weekbl 2002;137:1269-72.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2007

Authors and Affiliations

  • Marjorie Nelissen-Vrancken
    • 1
  • Mariëtta Eimers
  • Maria Casti
  • Bert Schouten
  1. 1.

Personalised recommendations