Advertisement

Huisarts en Wetenschap

, Volume 46, Issue 12, pp 155–158 | Cite as

De huisarts als opleider

  • Peter Boendermaker
Onderwijs
  • 17 Downloads

Samenvatting

Boendermaker PM. De huisarts als opleider. Huisarts Wet 2003;46(12):669-72.

De huisarts die besluit te gaan opleiden kiest daar bewust voor. Hij krijgt daarmee een tweede beroep: hij is niet meer alleen huisarts, maar wordt ook opleider. Het opleiden kan veel voldoening en inspiratie geven, maar ook leiden tot onverwachte dilemma's en moeilijkheden.

Omdat het opleiderschap specifieke bekwaamheden van de huisarts vraagt, is het noodzakelijk huisartsen daarvoor goed op te leiden. Niet alleen wordt de huisarts hiermee een betere opleider en kan hij dus zijn vakmanschap beter overdragen op een jonge generatie huisartsen, ook fungeert hij voor een haio als een beter didactisch rolmodel. Daardoor zal deze, als hij later zelf gaat opleiden, dat ook beter doen.

Voor de meeste opleiders zal het opleidersschap een reflectie op en daardoor een verdieping van hun eigen handelen als huisarts teweegbrengen.

beschouwing huisartsopleider huisartsopleiding onderwijs 

Literatuur

  1. Jaarverslag HVRC 2002. Utrecht: KNMG, 2003:7.Google Scholar
  2. Basistakenpakket van de huisarts. Utrecht: LHV, 1983:46.Google Scholar
  3. Spencer-Jones R. Why do trainers train? Education for Primary Care 1997;8:31-7.Google Scholar
  4. Schellekens JWG. Opleider en huisarts; docent en hulpverlener. Huisarts Wet 1993;36:140-2.Google Scholar
  5. Boendermaker PM. Meesterschap. Van verkenning naar herkenning van de goede huisartsopleider [Proefschrift]. Maarssen: Elsevier, 2003.Google Scholar
  6. Slort W, Van Staveren M, De Haan M. Dragen instructie en toetsing bij aan de kwaliteit van huisartsopleiders? Bulletin Medisch Onderwijs 1996;15:8-16.Google Scholar
  7. Schol S. Agogische bekwaamheid van praktijkopleiders in de huisartsgeneeskunde [Proefschrift] Brussel: VUB, 2003.Google Scholar
  8. Schol S. A Multiple-station Test of the Teaching Skills of General Practice Preceptors in Flanders, Belgium. Acad Med 2001;76:176-80.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  9. Muggen HK, Van Zalinge EAB, Veldhuis M. Toetsen van huisartsopleiders, een experiment. Huisarts Wet 2002;45:473-5.CrossRefGoogle Scholar
  10. Veldhuis M, Muggen HK, Hoenen JAHJ, Van Zalinge EAB. Kennis over consultvoering: een toets voor huisartsopleiders. Huisarts Wet 2002;45:733-5.Google Scholar
  11. Pitts J, Coles C, Thomas P. Exploring the introduction of a performance- based component in the certification and recertification of general practice trainers. Education for Primary Care 1998;9:316-24.Google Scholar
  12. Boendermaker PM, Schuling J. Toetsing van huisartsopleiders. De toetsinstrumenten getoetst. Huisarts Wet 2001;44:248-50.CrossRefGoogle Scholar
  13. Werkgroep raamcurriculum. Raamplan Huisartsopleiding. Utrecht: Raad voor de Huisartsopleiding, 2001.Google Scholar
  14. Van Berkestijn LGM. Leren leren. Over de vernieuwing van de huisartsopleiding. Huisarts Wet 2002;45:248-52.Google Scholar
  15. Barrows HS. The tutorial process. Springfield (Il.): Southern University School of Medicine, 1988.Google Scholar
  16. Ainley P, Rainbird H. Apprenticeship. Towards a New Paradigm of Learning. London: Kogan Page, 2002.Google Scholar
  17. Wanrooij BS, Boendermaker PM. De voorkeursleerstijl van de huisarts in opleiding en huisartsopleider in de één op één leersituatie. In: Ten Cate ThJ, Dikkers JH, Houtkoop E, Pollemans MC, Pols J, Smal JA, redactie. Gezond Onderwijs-5. Proceedings Gezond Onderwijs Congres 1995. Houten/Diegem: Bohn Stafleu Van Loghum, 1996:421-3.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2003

Authors and Affiliations

  1. 1.

Personalised recommendations