Advertisement

Supervisie en Coaching

, Volume 26, Issue 1, pp 37–50 | Cite as

Effectiviteit van spellen voor training, coaching en supervisie

  • Michiel de Ronde
  • Wendy Stolker
  • Corwin Vente
De Gereedschapskist

Samenvatting

De laatste jaren komt er steeds meer aandacht voor het gebruik van spellen als ondersteunende methodiek in coaching en training. Er is intussen een diversiteit aan spellen op de markt, die alle op een eigen manier bijdragen aan de ontwikkeling van mensen, teams en organisaties. Uit de verkoopcijfers van een tiental spellen bij een belangrijke uitgeverij op dit gebied blijkt dat de groei spectaculair genoemd kan worden. Tabel 1 laat zien dat de verkoop van spellen in een periode van zes jaar met een factor dertig is toegenomen.

Bibliografie

  1. Behrend, D. (1996). Muzisch agogische methodiek. Een handleiding. Bussum: Coutinho.Google Scholar
  2. Caluwé, L. de, & Vermaak, H. (2006). Leren veranderen. Een handboek voor de veranderkundige. Alphen aan den Rijn: Kluwer.Google Scholar
  3. Dietz, T. (2007). Begrijpen met het lichaam. Systemische opstelling in individuele coaching. Supervisie en Coaching, 24, 77-88. Google Scholar
  4. Frijda, N. (1988). De emoties. Een overzicht van onderzoek en theorie. Amsterdam: Bert Bakker.Google Scholar
  5. Frijda, N. (1993). De psychologie heeft zin. Amsterdam: Promotheus.Google Scholar
  6. Ganzevoort, W. (2003). Organiseren als mensen leven. In R. van Loon & J. Wijsbek (red.), De organisatie als verhaal. Dialoog en reflectie als uitgangspunt voor de ontwikkeling van organisaties, leiders, teams en medewerkers (pp. 1-22). Assen: Van Gorcum.Google Scholar
  7. Hermans, H.J.M. (2007). Dialoog en misverstand. Over de toenemende bevolking van onze innerlijke ruimte. Baarn: Nelissen.Google Scholar
  8. Hermans, H.J.M., & Hermans-Jansen, E. (2007). Het verdeelde gemoed. Over de grondmotieven in ons dagelijks leven. Baarn: Nelissen.Google Scholar
  9. Hofstede, G., & Hofstede, G.J. (2005). Allemaal andersdenkenden. Omgaan met cultuurverschillen. Amsterdam: Contact.Google Scholar
  10. Huizinga, J. (1938). Homo ludens. Proeve ener bepaling van het spel-element der cultuur. Haarlem: Tjeenk Willink.Google Scholar
  11. Jongsma-Tieleman, P.E. (1998). Geloof als speelruimte voor de verbeelding. Een godsdienstpsychologische studie. Kampen: Kok.Google Scholar
  12. Laat de, P. (2005). Psychodrama, een actiegerichte methode voor exploratie, reflectie en gedragsverandering. Assen: Van Gorcum.Google Scholar
  13. Mulder, L., & Budde, J. (2008). Drama in bedrijf. Werken met dramatechnieken in training en coaching. Zaltbommel: Thema.Google Scholar
  14. Quinn, R., & Cameron, K.S. (1999). Onderzoeken en veranderen van organisatiecultuur. Schoonhoven: Academic Service.Google Scholar
  15. Schwartz, S.H. (1994). Are there univeral aspects in the structure and content of human values? Journal of Social Issues, 50, 19-45.Google Scholar
  16. Valk, E. van der, Janse, W., & Weggemans, T. (2007). De organisatieopstelling. Zonder woorden in gesprek. M&O, 61, 68-84.Google Scholar
  17. Verhofstadt-Denève, L. (2007). Zelfreflectie en persoonsontwikkeling. Een handboek voor ontwikkelingsgerichte psychotherapie. Leuven: Acco.Google Scholar
  18. Verweij, D., & Jespers, F. (2007). Passie en persoonlijkheid. De thematiek van het verlangen belicht vanuit de filosofie en de psychopathologie. Assen: Van Gorcum.Google Scholar
  19. Winnicott, D. (1971). Playing and reality. Londen: Tavistock.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2009

Authors and Affiliations

  1. 1.

Personalised recommendations