Advertisement

Medisch-Farmaceutische Mededelingen

, Volume 46, Issue 2, pp 21–21 | Cite as

Longtoxiciteit na toediening van erlotinib

  • E. van der Does Sr.
Farmacotherapie
  • 8 Downloads

Samenvatting

Erlotinib is een selectieve remmer van ‘epidermal growth factor receptor (EGFR) tyrosine kinase’. Het remt intracellulaire fosforylering van EGFR, wat leidt tot celstasis en/of celdood bij EGFR-positieve tumoren. Het is chemisch verwant met gefitinib (Iressa in de VS). Beide stoffen kunnen radiografisch aantoonbare regressie teweegbrengen. Bij niet-kleincellig longcarcinoom kunnen zij de symptomen ervan verlichten en de overlevingsduur bij sommige patiënten verlengen. De ‘gewone’ bijwerkingen van beide stoffen zijn: uitslag, diarree en misselijkheid, die in het algemeen verdraagbaar zijn.

Er is echter aan het licht gekomen dat bij 1% van de mensen die wereldwijd met gefitinib behandeld worden interstitiële longziekte optreedt die soms snel fataal is en waardoor juist het tegenovergestelde optreedt van wat men zou willen bereiken: een langere leefbare overlevingsduur.

Notes

&

  1. Liu V, White DA, Zakowski MF, Travis W, Kris MG, Ginsberg MS. Etal, Pulmonary toxicity associated with erlotinib. Chest 2007; 50: 1042-45.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2008

Authors and Affiliations

  • E. van der Does Sr.
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations