Advertisement

Blijvende vermoeidheid na kanker

  • M. Hendriks
Casuïstiek
  • 57 Downloads

Samenvatting

Tien jaar geleden kreeg Cees Zomers (42) beenmergkanker. De prognose was niet gunstig, maar de chemokuur sloeg aan en na een beenmergtransplantatie kon hij het ziekenhuis verlaten. Genezen, maar totaal verzwakt. Die eerste tijd kon hij weinig meer dan met de hond over de hei lopen. Langzaam verbeterde zijn conditie en na 6 maanden ging hij voorzichtig weer werken als leraar techniek. Hij was nog niet de oude, maar dat komt wel weer, dacht hij. Die tijd zou echter nooit meer terugkomen. Cees bleef extreem moe na genezing van de kanker. ‘Ik noem het geen vermoeidheid, ik noem het uitputting. Als je vermoeidheid zegt, zegt iedereen: Ik ben ook wel eens moe. Ze begrijpen het niet.

Literatuur

  1. Andries F, Wevers C. Werken met een neuromusculaire aandoening. Amsterdam: NIA TNO, 1996.Google Scholar
  2. Chorus AMJ, Miedema HS. Kanker en werk, samenvatting eerste resultaten van een dwarsdoorsnede onderzoek. Leiden: TNO Preventie en Gezondheid, 1999.Google Scholar
  3. Jaarverslag Breed Platform Verzekerden en Werk. 1998. Kremer A, Wevers C, Andries F. Werken met multiple sclerose. Amsterdam: NIA TNO, 1997.Google Scholar
  4. Overleven, winter 2000/2001.Google Scholar
  5. Tijdschrift Kanker 20 juni 1996: ‘Het is hard werken hoor, zo'n ziekte’.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2002

Authors and Affiliations

  1. 1.

Personalised recommendations