Advertisement

Psychopraxis

, Volume 2, Issue 3, pp 44–47 | Cite as

Indicatiestelling voor sociale-vaardigheidstrainingen bij kinderen

  • H. J. Ringrose
Consult

Abstract

Verschillende hulpverleningsinstanties bieden in talrijke vormen sociale ’ vaardigheidstrainingen voor kinderen aan. Maar worden deze altijd wel terecht geïndiceerd? Wordt er niet te snel tot een dergelijke intensieve vorm van hulpverlening besloten? Zijn de problemen waarmee de kinderen aangemeld worden door het aanleren van sociale vaardigheden te verhelpen? En aan welke voorwaarden moeten de kinderen (en hun ouders) voldoen om te kunnen profiteren van een sociale-vaardigheidstraining? Een zorgvuldig indicatieonderzoek naar de wijze waarop de problemen tot uiting komen, naar de achtergrond van sociale problemen, naar de mogelijkheden en motivatie tot verandering van kind en ouders kan teleurstellingen voorkomen. Voor een goed verloop van de behandeling is het eveneens van belang zorg te dragen voor een goede samenstelling van de groep. Hieronder komt elk van deze punten aan de orde.

Noten

  1. Collot d'Escury-Koenigs A ea (red) (1995) Sociale vaardigheidstrainingen voor kinderen. Indicaties, effecten, knelpunten. Lisse: Swets en ZeitlingerGoogle Scholar
  2. Ringrose HJ (1993) Sociale incompetentie bij kinderen. Diagnostiek en behandeling. In PJM Prins (red) Gedragstherapie bij kinderen en jeugdigen.Houten: Bohn Stafleu Van LoghumGoogle Scholar
  3. Ringrose HJ & Nijenhuis EH (1986) Bang zijn voor andere kinderen. Omgang en therapie met sociaal onhandige kinderen: een werkboek. Groningen: Wolters-NoordhoffGoogle Scholar
  4. Ringrose HJ (1998) Gedragstherapeutische groepstherapie en sociale-vaardigheidstraining bij kinderen. In PJM Prins & JD Bosch (red) Methoden en technieken van gedragstherapie bij kinderen en jeugdigen. Houten: Bohn Stafleu Van LoghumGoogle Scholar
  5. Lochman JE & Lenhart L (1995) Cognitive behavioral therapy of aggressive children: Effects of scheme's. In HPJG van Bilsen ea (red) Behavioral approaches for children and adolescents. New York: Plenum PressGoogle Scholar
  6. Prins PJM (1994) Gedragsstoornissen bij kinderen: conceptualisering en behandeling. Gedragstherapie 27: 187-214Google Scholar
  7. Prins PJM (1999) adhd : een multimodale behande-ling. Praktijkreeks Gedragstherapie. Houten: Bohn Stafleu Van LoghumGoogle Scholar
  8. Dijkshoorn P ea (1998) Kinderen met een contactstoornis. Lisse: Swets & ZeitlingerGoogle Scholar
  9. Broeck N van & Braet C (1998) Zelfcontrole-technieken en cognitieve gedragstherapie. In PJM Prins & JD Bosch (red) Methoden en technieken van gedragstherapie bij kinderen en jeugdigen. Houten: Bohn Stafleu Van LoghumGoogle Scholar
  10. Veen CAJM van der & Hoofdakker BJ van den (1999) Sociale vaardigheidstraining voor kinderen met een pervasieve ontwikkelingsstoornis (interne publicatie uckjp Groningen)Google Scholar
  11. Prins PJM (1995) Sociale vaardigheidstraining bij kinderen in de basisschoolleeftijd: programma's, effectiviteit en indicatiestelling. In A Collot d'Escury-Koenigs ea (red) Sociale vaardigheidstrainingen voor kinderen. Indicaties, effecten, knelpunten. Lisse: Swets en ZeitlingerGoogle Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2000

Authors and Affiliations

  1. 1.Universitair Centrum voor Kinder- en JeugdpsychiatrieGroningen
  2. 2.

Personalised recommendations