Advertisement

Psychopraxis

, Volume 1, Issue 3, pp 63–67 | Cite as

Whiplash: erkennen of behandelen?

  • S. J. Dijkstra
Artikelen
  • 29 Downloads

Abstract

Vóór het ongeluk kon hij alles en nu kan hij nagenoeg niets meer. Vroeger werkte hij twaalf uur per dag en soms nog langer. In die tijd kon hij bergen werk verzetten. Een agenda hoefde hij nauwelijks te gebruiken, omdat zijn geheugen hem nooit in de steek liet. Hij deed mee aan autoraces en sportte op hoog niveau. Nu is hij bang in de auto, sporten lukt niet meer en voor zijn werk is hij afgekeurd, omdat hij zich niet kon concentreren, vergaderingen vergat, soms niet op woorden kon komen enzovoort. De kloof tussen zijn functioneren van voor het ongeval met nu kon niet groter zijn. Op de vraag of hij ook denkt dat door het ongeval iets beschadigd is in zijn lichaam antwoordt hij met een heftig: ‘Ja, natuurlijk.’ Wat er nu precies beschadigd is weet hij niet. Hij denkt aan een beschadiging van de zenuwbanen in de nek of anders van de hersenen. Hij heeft een forse schadeclaim ingediend vanwege inkomstenderving. Hij verwacht weinig van behandeling. Alles wat het allemaal een beetje beter maakt, is meegenomen.

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 1999

Authors and Affiliations

  1. 1.

Personalised recommendations