Advertisement

Tijdschrift voor Psychotherapie

, Volume 28, Issue 5, pp 132–141 | Cite as

Weerstand en het dilemma van de verandering

Een ontmoeting tussen David Malan en Peggy Papp
  • Rob Stoffer
Article

Abstract

Weerstand bij patiënten kan de therapeutische context in het algemeen betreffen, maar ook bepaalde veranderingen tijdens een goed lopende behandeling. De auteur verduidelijkt dit laatste verschijnsel met de aangepaste conflictdriehoek van David Malan. Twee begrippen van Peggy Papp – ‘het dilemma van de verandering’ en ‘het Griekse koor’ – vormen aansluitend de basis voor een therapeutische interventie waarmee de patiënt inzicht in en regie over zijn innerlijk conflict verwerft. Een aantal veel voorkomende dilemma's wordt beschreven evenals de noodzaak van een juiste timing.

Notes

Literatuur

  1. Andersen, T. (1987). The reflecting team. Family Process, 26, 415-428.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  2. Audenhove, C. van, & Vertommen, H. (1984). Indicatiestelling voor psychotherapie door overleg. Tijdschrift voor Psychotherapie, 10, 28-41.Google Scholar
  3. Audenhove, C. van (1995). Indicatiestelling in de psychotherapie. Tijdschrift voor Psychotherapie, 21, 182-193.Google Scholar
  4. Bakker-de Pree, B.J. (1987). Constructionele gedragstherapie: Theoretische fundering en praktische realisering. Nijmegen: Dekker & Van de Vegt.Google Scholar
  5. Bateson, G. (1972). Steps to an ecology of mind. London: Chandler Publishing Company.Google Scholar
  6. Bömer, L.J.M. (1984). Strategisch ziek-zijn. Tijdschrift voor Psychotherapie, 10, 391-403.Google Scholar
  7. Caroll, L. (1970). The annotated Alice. Alice's adventures in Wonderland & Through the looking glass. Revised edition (Martin Gardner). Harmondsworth: Penguin Books Ltd.Google Scholar
  8. Davanloo, H. (1990). Unlocking the unconscious. Selected papers of Habib Davanloo. New York: Wiley.Google Scholar
  9. Diepstraten, Ph. (1986). Weerstandsgedrag. In J.W.G. Orlemans, P. Eelen & W.P. Haaijman (red.), Handboek gedragstherapie – aflevering 16, E.6 (pp. 1-24).Google Scholar
  10. Dollard, J., & Miller, N.E. (1950). Personality and psychotherapy. An analysis in terms of learning, thinking and culture. New York: McGraw-Hill.Google Scholar
  11. Freud, S. (1904[1903]). De psychoanalytische methode van Freud. In Sigmund Freud, Nederlandse Editie, Klinische Beschouwingen 4 (pp. 13-19) Meppel/Amsterdam: Boom.Google Scholar
  12. Lange, A. (1987). Strategieën in directieve therapie. Deventer: Van Loghum Slaterus BV.Google Scholar
  13. Malan, D.H. (1983). Individuele psychotherapie. Deventer: Van Loghum Slaterus BV.Google Scholar
  14. Mettrop, P.J.G. (1992). Gedachten over angst voor verandering. In P.J.G. Mettrop (red.), Aspecten van angst: psychoanalytische visies. Meppel: Boom.Google Scholar
  15. Mulder, J. (1995). Het terugvalpreventiemodel als behandelingsmethode in een forensische dagbehandelingskliniek. Tijdschrift voor Psychotherapie, 21, 2, 119-133.Google Scholar
  16. Ogden, T.H. (1979). On projective identification. International Journal of Psychoanalysis, 60, 357-373.PubMedGoogle Scholar
  17. Olthof, J., & Rober, P. (2001). Het nomadische team; op zoek naar een vruchtbaar therapeutisch narratief. Systeemtherapie, 13, 144-156.Google Scholar
  18. Orlemans, J.W.G., Eelen, P., & Hermans, D. (1995). Inleiding tot de gedragstherapie (5de druk). Houten/Diegem: Bohn Stafleu.Google Scholar
  19. Papp, P. (1980a). The Greek chorus and other techniques of paradoxical therapy. Family Process, 19, 1, 45-57.CrossRefGoogle Scholar
  20. Papp, P. (red.) (1980b). De praktijk van de gezinstherapie. Deventer: Van Loghum Slaterus BV.Google Scholar
  21. Papp, P. (1983). The process of change. New York: The Guilford Press.Google Scholar
  22. Papp, P., & Imber-Black, E. (1996). Family Themes: Transmission and Transformation. Family Process, 35, 1, 5-20.CrossRefGoogle Scholar
  23. Prochaska, J.O., Norcross, J.C., & DiClemente, C.C. (1994). Changing for good. New York: William Morrow.Google Scholar
  24. Prochaska, J.O. (1995). Common problems; Common solutions. Clinical Psychology: Science & Practice, 1, 101-105.CrossRefGoogle Scholar
  25. Selvini Palazzoli, M. (red.) (1979). Paradox en tegenparadox. Een nieuwe vorm van gezinsbehandeling. Alphen aan den Rijn/ Brussel: Samson.Google Scholar
  26. Stoffer, R. (1994). Het vijf-gesprekkenexperiment. Maandblad Geestelijke volksgezondheid, 49, 142-159.Google Scholar
  27. Stoffer, R. (2001a). Hoe nuttig is de teamvergadering? Maandblad Geestelijke volksgezondheid, 56, 556-564.Google Scholar
  28. Stoffer, R. (2001b). Demoralisatie en de mislukte missie. In de voetsporen van Jerome D. Frank. Tijdschrift voor Psychotherapie, 27, 366-380.Google Scholar
  29. Stoffer, R. (2001c). Het vijf-gesprekkenmodel. Een handleiding. Delft: Eburon.Google Scholar
  30. Stone, L. (1972). On resistance to the psychoanalytic process: some thoughts on its nature and motivations. Psychoanalytical Contemporary Science, 2, 42-73.Google Scholar
  31. Stroeken, H.P.J. (2000). Nieuw Psychoanalytisch Woordenboek. Begrippen, termen, personen. Amsterdam: Boom.Google Scholar
  32. Watzlawick, P., Weakland, J.H., & Fisch, R. (1974). Het kan anders. Deventer: Van Loghum Slaterus.Google Scholar
  33. White, M., & Epston, D. (1990). Narrative means to therapeutic ends. New York: Norton.Google Scholar
  34. White, M. (1997). Narratives of therapist's lives. Adelaide: Dulwich Centre.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2002

Authors and Affiliations

  • Rob Stoffer
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations