Advertisement

Tijdschrift voor Psychotherapie

, Volume 19, Issue 4, pp 154–159 | Cite as

‘Iedereen zit hier toch voor zichzelf.’

Groepspsychotherapie in de acute psychiatrie: een milieutherapeutische casus.
  • M. H. L. Daemen
Serie Klinische psychotherapie
  • 74 Downloads

Samenvatting

In dit artikel beschrijven we een poging om een adequaat behandelklimaat te creëren op een afdeling voor acute opname. Het betreft een open afdeling van twaalf bedden van een kleinschalig, relatief jong algemeen psychiatrisch ziekenhuis. Uitgaande van een milieutherapeutische visie is gezocht naar een manier om de groep in deze setting meer als therapeutisch middel te hanteren dan doorgaans gebruikelijk is. Argumenten voor een dergelijke benadering en kritische bedenkingen komen aan bod. Omdat een wijziging in behandelmethode in psychiatrische instituten weerstanden kan oproepen, behandelen we uitvoerig de obstakels die men op zijn weg kan tegenkomen. Onzes inziens spelen deze bij de patiënten, bij de afdelingsstaf en in het instituut als geheel. Onze oplossingen voor deze problemen zijn tentatief: gegroeid uit de praktijk en onderdeel van een eigen leerproces op het vlak van de milieutherapeutische regelkunde.

Summary

This article describes an attempt to create a sufficient treatment climate in a department for acute admission. It is an open department with twelve beds in a small, relatively new general psychiatric hospital. Starting from an environmental therapeutic standpoint, a way was sought to maintain the group, in this setting, as a therapeutic tool more than is usually the case. Arguments for such an approach and critical objections are discussed. Because a change in treatment method within psychiatric institutes can provoke some resistance, we deal in depth with the obstacles that can be encountered. In our opinion, these obstacles affect the patients, the members of staff and also the institution as a whole. Our solutions to these problems are tentative ones: they have emerged from practice and form part of our own learning process in the area of environmental therapeutic regulations.

Literatuur

  1. Bolten, M. (1986). De klinische groep. Tijdschrift voor Psychotherapie , 12, 141–149.Google Scholar
  2. Boukema, I. (1989). Hoezo groepspsychotherapie? Praktijk als toetsing van de theorie van groepspsychotherapie. Groepspsychotherapie, 23, 1, 3–7.Google Scholar
  3. Brabender, V.M. (1988). A closed model of short–term inpatient group psychotherapy. Hospital & Community Psychiatry, 39, 542–545.Google Scholar
  4. Emmaneel, R., Wit, A. de, & Wiel, A. van de (1991). Verslag commissie sociotherapie. Tilburg: P.C. Jan Wier (interne publikatie).Google Scholar
  5. Froberg, W., & Slife, B.D. (1987). Overcoming obstacles to the implementation of Yalom's model of inpatient group psychotherapy. International Journal of Group Psychotherapy, 37, 371–388.PubMedGoogle Scholar
  6. Gould, E., & Glick, I. (1976). Patient–staff judgments of treatment program helpfulness on a psychiatric ward. British Journal of Medical Psychology, 49, 23–33.PubMedGoogle Scholar
  7. Hoge, M.A., & McLoughlin, K.A. (1991). Group psychotherapy in acute treatment settings: theory and technique. Hospital and community psychiatry, 42, 153–158.PubMedGoogle Scholar
  8. Janzing, C., & Lansen, J. (1985). Milieutherapie. Het arrangement van de klinisch–therapeutische setting. Assen: Van Gorcum.Google Scholar
  9. Janzing, C., & Kerstens, J. (1989). Werken in een therapeutisch milieu. Alphen aan den Rijn: Samsom Stafleu.Google Scholar
  10. Jongerius, P.J., & Rylant, R.F.A. (1989). Milieu als methode. Theorie en praktijk van de methodische milieuhantering in de GGZ. Amsterdam: Boom.Google Scholar
  11. Leonard, C. (1973). What helps most about hospitalization. Comprehensive Psychiatry, 14, 365–369.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  12. Leszcz, M., Yalom, I.D., & Norden, M. (1985). The value of inpatient group psychotherapy: patients' perceptions. International Journal of Group Psychotherapy, 35, 411–433.PubMedGoogle Scholar
  13. Levine, B. (1982). Groepspsychotherapie. Praktijk en ontwikkeling. Deventer: Van Loghum Slaterus.Google Scholar
  14. Lipton, S., Fields, F., & Scott, R. (1968). Effects of group psychotherapy upon types of patient movement. Diseases of the Nervous System, 29, 603–605.PubMedGoogle Scholar
  15. Rice, C.A., & Rutan, J.C. (1987). Inpatient group psychotherapy. A psychodynamic perspective. New York: Macmillan.Google Scholar
  16. Rosen, B., Katzoff, A., Carrilo, C., & Klein, D. (1976). Clinical effectiveness of short versus long psychiatric hospitalization. Archives of General Psychiatry, 33, 1316–1322.PubMedGoogle Scholar
  17. Yalom, I.D. (1983). Inpatient group psychotherapy. New York: Basic Books.Google Scholar
  18. Zaslowe, M., Ungerleider, J., & Fuller, M. (1966). How psychiatric hospitalization helps: patient views versus staff views. Journal of Nervous and Mental Disease, 142, 568–576.CrossRefGoogle Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 1993

Authors and Affiliations

  • M. H. L. Daemen
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations