Advertisement

Tijdschrift voor kindergeneeskunde

, Volume 72, Issue 4, pp 169–173 | Cite as

Telegeneeskunde en de zorg voor vitaal bedreigde kinderen

  • F. B. Plötz
  • P. G. Dahlem
  • M. J. I. J. Albers
Artikelen
  • 19 Downloads

Samenvatting

Telegeneeskunde maakt communicatie onafhankelijk van de locatie van de communicerende partijen en biedt de mogelijkheid om direct, efficiënt en snel te communiceren via beeldmateriaal en data uit te wisselen tussen artsen, hulpverleners en patiënten. Welke rol telegeneeskunde kan hebben voor de algemene kinderarts bij de primaire opvang van een vitaal bedreigd kind en voor een intensive care voor kinderen wordt besproken. Telegeneeskunde biedt de mogelijkheid de kwaliteit van patiëntenzorg te bewaken, beginnend bij de acute opvang tot en met specialistische intensive care-zorg voor vitaal bedreigde kinderen. Telegeneeskunde geeft de mogelijkheid om de reikwijdte en het effectief gebruik van een kinderarts-intensivist te vergroten. Ook het efficiënt gebruik van ic-bedden kan verbeteren. Telegeneeskunde kan een belangrijke rol gaan vervullen in de zorg voor vitaal bedreigde kinderen. Hiervoor zijn forse investeringen noodzakelijk. Het is daarom belangrijk vast te stellen of telegeneeskunde in Nederland gestart en ondersteund moet worden.

Summary

Telemedicine offers the ability to communicate regardless of location by providing audio-video links and access and creates the opportunity for direct, efficient and fast exchange of relevant clinical data between physicians, health care takers and patients. The potential role of telemedicine during the initial stabilization period of seriously ill children by a general pediatrician and during intensive care treatment are discussed. Telemedicine has the potential to expand the efficient use of a pediatric-intensivist. Also the efficient use of intensive care capacity could be improved. Telemedicine may become important in the care of seriously ill children. However, enormous investments are necessary. It is therefore important to investigate if telemedicine in The Netherlands should be started and supported.

Literatuur

  1. Beleidsvisie pediatrische intensive care units (PICU's). 18 november 2002.Google Scholar
  2. Gemke RJ, Voort E van der, Bos AP. The necessity for centralization of pediatric intensive care. Ned Tijdschr Geneeskd. 1997;141:2325-7.PubMedGoogle Scholar
  3. Pearson G, Shann F, Barry P, et al. Should paediatric intensive care be centralised? Trent versus Victoria. Lancet 1997;349: 1213-7.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  4. Breslow MJ. ICU telemedicine: organisation and communication. Crit Care Clin 2000;16:707-22.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  5. Wetzel RC. The virtual pediatric intensive care unit: practice in the new millennium. Pediatr Clin North Am 2001;48:795-814.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  6. Celi LA, Hassan E, Marquardt C, et al. The eICU: it's not just telemedicine. Crit Care Med 2001;29;N183-9.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  7. Vos GD, Nieman FH, Meurs AM, et al. Problems in interhospital pediatric intensive care transport in The Netherlands: results from a survey of general pediatricians. Intensive Care Med 2003;29:1555-9.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  8. Duke T. Transport of seriously ill children: a neglected global issue. Intensive Care Med 2003;29:1414-6.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  9. Breslow MJ, Rosenfeld BA, Doerfler M, et al. Effect of a multiple-site intensive care unit telemedicine program on clinical and economic outcomes: an alternative paradigm for intensivist staffing. Crit Care Med 2004;32:31-8.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  10. Jacklin PB, Roberts JA, Wallace P, et al. Virtual Outreach Project Group. Virtual outreach: economic evaluation of joint teleconsultations for patients. BMJ 2003;327:84-9.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  11. Miljoenen voor spoedhulp in kleine ziekenhuizen. Volkskrant 25-9-2003.Google Scholar
  12. Extra geld voor klein ziekenhuis is niet doelmatig. Volkskrant 2-10-2003.Google Scholar
  13. Hersh WR, Helfand M, Wallace J, et al. Clinical outcomes resulting from telemedicine interventions: a systematic review. BMC Medical Informatics and Decision Making 2001;1:5. DOI: htttp://www.biomedcentral.com/1472-6947/1/5.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2004

Authors and Affiliations

  • F. B. Plötz
    • 1
  • P. G. Dahlem
  • M. J. I. J. Albers
  1. 1.

Personalised recommendations