Advertisement

Dth

, Volume 25, Issue 4, pp 208–209 | Cite as

Uitstekend, accuraat, actueel en volledig

David J. Miklowitz. Hulpgids bipolaire stoornis.Alles wat jij en je omgeving moeten weten over manisch-depressiviteit.Amsterdam: Uitgeverij Nieuwezijds, 2004, 339 pp. Oorspronkelijke titel: The Bipolar Disorder Survival GuideNew York: The Guilford Press, 2002.
  • Sabine Wyckaert
Recensie
  • 58 Downloads

Samenvatting

De bipolaire stoornis is een stemmingsstoornis die 1 tot 1,5 procent van de mensen tijdens hun leven treft. De farmacologische behandelmogelijkheden zijn de afgelopen jaren sterk toegenomen door de introductie van atypische antipsychotica en de nieuwe anti-epileptica, naast de klassieke stemmingsstabilisatoren. Ondanks de bewezen werkzaamheid van deze medicamenten blijkt het onder controle krijgen van acute manische of depressieve fasen en het voorkomen van nieuwe episodes, zelfs onder optimale behandelvoorwaarden, bij meer dan 30 procent van de patiënten niet te lukken (Dion, Tohen, Anthony, & Waternaux, 1988; Gitlin, Swendsen, Heller, & Hammon, 2003; Goldberg, Harrow, & Grossman, 1995). Deze kloof tussen werkzaamheid en doeltreffendheid verklaart men doorgaans uit slechte medicatietrouw, subsyndromale restsymptomen die het functioneren ondermijnen, co-morbiditeit, de impact van psychosociale factoren op het ziekteverloop en de invloed van circadiane verstoringen.

Referenties

  1. Colom, F., Vieta, E., Reinares, M., Martinez-Aran, A., Torrent, C., Goikolea, & J.M., Gasto, C. (2003). Psychoeducation efficacy in bipolar disorders: beyond compliance enhancement. Journal of Clinical Psychiatry, 64(9),1101-1105.PubMedCrossRefGoogle Scholar
  2. Dion, G.L., Tohen, M., Anthony, W.A., & Waternaux, C.S. (1988). Symptoms and functioning of patients with bipolar disorder six months after hospitalization. Hospital Community Psychiatry, 39(6),652-657.PubMedGoogle Scholar
  3. Gitlin, M.J., Swendsen, J,. Heller, T.L., & Hammon, C. (2003). Relapse and impairment in bipolar disorder. American Journal of Psychiatry, 160(12),2099-2107.CrossRefGoogle Scholar
  4. Goldberg, J.F., Harrow, M., & Grossman, L.S. (1995). Course and outcome in bipolar affective disorder: a longitudinal follow-up study. American Journal of Psychiatry, 52(3),379-384.Google Scholar
  5. Miklowitz, D.J., George, E.L., Richards, J.A., Simoneau, T.L., & Suddath, R.L. (2003). A randomized study of family-focused psychoeducation and pharmacotherapy in the outpatient management of bipolar disorder. Archives of General Psychiatry, 60(9),904-912.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  6. Perry, A., Tarrier, N., Morriss, R., Mc Carthy, E., & Limb, K. (1999). Randomized controlled trial of efficacy of teaching patients with bipolar disorder to identify early symptoms of relapse and obtain treatment. British Medical Journal, 16, 318(7177),149-153.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2005

Authors and Affiliations

  • Sabine Wyckaert
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations