Advertisement

Dth

, Volume 16, Issue 1, pp 42–43 | Cite as

Vijandigheid in maat en getal

  • Kees Hoogduin
recensie
  • 30 Downloads

Samenvatting

Er zijn aanwijzingen dat met behulp van een aantal geselecteerde variabelen patiënten die agressie vertonen, kunnen worden onderscheiden van patiënten die dat gedrag niet vertonen. Dit zou kunnen betekenen dat op relatief eenvoudige wijze, namelijk door bepaling van die variabelen, diverse patiënten zouden kunnen worden geïdentificeerd die mogelijk in de toekomst agressief zullen worden. Wanneer dergelijke patiënten opgenomen worden, kunnen eventueel voorzorgsmaatregelen worden genomen, wanneer de uitslag van die screening een hoge agressiekans suggereert. Dit betekent in de praktijk dat voor een aantal patiënten een speciaal programma – bijvoorbeeld een specifiek agressievoorkomende behandelingsstrategie – wordt opgesteld waardoor in sommige gevallen werkelijk agressie kan worden voorkomen.

Referenties

  1. Bont, P. de, & Hoogduin, C.A.L. Het onderscheid tussen agressieve en niet–agressieve psychiatrische patiënten: een pilot studie (in voorbereiding).Google Scholar
  2. Buss, A.H., & Perry, M. (1992). The agression questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology, 63, 452–459.CrossRefPubMedGoogle Scholar
  3. Lange, A., Hoogendoorn, M., Wiederspahn, A., & Beurs, E. de (1995). BDHI –Dutch, Buss–Durkee Hostility Inventory. Handleiding, verantwoording en normering van de Nederlandse Buss–Durkee Agressievragenlijst. Lisse: Swets Test Services.Google Scholar
  4. Alfred Lange, Marijke Hoogendoorn, Arno Wiederspahn, Edwin de Beurs (1995). BDHI –Dutch Buss–Durkee Hostility Inventory. Handleiding, verantwoording en normering van de Nederlandse Buss–Durkee Agressievragenlijst. Lisse: Swets Test Services.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 1996

Authors and Affiliations

  • Kees Hoogduin
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations