Advertisement

Kind & Adolescent Praktijk

, Volume 3, Issue 2, pp 112–116 | Cite as

Als aankomen te bedreigend is: Een gefaseerd gewichtsherstelprogramma voor anorexia nervosa

  • Franz Laurens Wojciechowski
Artikelen
  • 238 Downloads

samenvatting

De behandeling van anorexia nervosa is nog steeds een vaak moeizame en langdurige onderneming. Klinische gewichtsherstelprogramma's (GHP's) op (cognitief) gedragstherapeutische basis hebben een bevredigende effectiviteit, in die zin dat de patiënten die eraan deelnemen er in meerderheid in slagen om het GHP op streefgewicht af te ronden. Een beduidend aantal patiënten staakt echter de behandeling voortijdig of valt terug.

Voor deze patiënten is in het Academisch Ziekenhuis Maastricht (azM) een Gefaseerd-Gewichts Herstel Programma (G-GHP) ontwikkeld. Hierin wordt het gewichtsherstel niet gerealiseerd in een aaneengesloten, langdurige opnameperiode maar in diverse, kortere opnameperiodes van 6-8 weken elk, die worden afgewisseld met 2 weken dagbehandeling en 3 tot 6 maanden poliklinische behandeling. In elk van de opnameperiodes wordt telkens een beperkte gewichtstoename (4-6 kg) beoogd.

Zo kunnen patiënten de met gewichtsherstel verbonden gevolgen van hoger gewicht en de bijbehorende veranderingen in lichaamsvorm geleidelijker leren verdragen, vervolgens hieraan wennen, dan deze accepteren en uiteindelijk waarderen.

anorexia nervosa behandeling gewichtsherstel 

Literatuur

  1. American Psychiatric Association (1994). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition. Washington, DC: American Psychiatric Association.Google Scholar
  2. Bulik, C.M. (2002). Anxiety, depression, and eating disorders, 193-198. In: Fairburn, C.G. & Brownell, K.D. (red.). Eating disorders and obesity. A comprehensive handbook. Second Edition. New York and London: The Guilford Press.Google Scholar
  3. Garner, D.M. & Garfinkel, P.E. (1997). Handbook of treatment of eating disorders. Second edition. New York and London: The Guilford Press.Google Scholar
  4. Harris, E.C. & Barraclough, B. (1998). Excess mortality of mental disorder. British Journal of Psychiatry, 173, 11-53.Google Scholar
  5. Prochaska, J.O. & DiClemente, C.C. (1992). transtheoretical model of change. In: J.C. Norcross & M.R. Goldfried (Eds.). Handbook of psychotherapy integration (300-334). New York: Basic Books.Google Scholar
  6. Treasure, J. & Ward, A. (1997). A practical guide to the use of motivational interviewing in anorexia nervosa. European Eating Disorders Review, 5, 102-114.Google Scholar
  7. Vandereycken, W. & Noordenbos, G. (red.). Handboek eetstoornissen. Utrecht: De Tijdstroom.Google Scholar
  8. Wojciechowski, F.L. (1999). De behandeling van anorexia nervosa. Psychoskoop. Tijdschrift voor Geestelijke Gezondheidskunde, 10, 207-221.Google Scholar
  9. Wojciechowski, F.L. (2003). A Stepwise Weight Restoration Program for severe and refractory anorexia nervosa. Poster Presentation, The Sixth London International Eating Disorders Conference, April 1-3, 2003.Google Scholar
  10. Wojciechowski, F.L. & A. Geilen-van Hulst. (2004). Outcome predictors of a clinical weight restoration program for anorexia nervosa. Manuscript in progress.Google Scholar
  11. Wonderlich, S.H. (2002). Personality and eating disorders, 204-209, In: Fairburn, C.G. & Brownell, K.D. (red.). Eating disorders and obesity. A comprehensive handbook. Second Edition. New York and London: The Guilford Press.Google Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2003

Authors and Affiliations

  1. 1.

Personalised recommendations