Sociaal Bestek

, Volume 80, Issue 2, pp 9–9 | Cite as

Een passende baan gezocht

  • Margriet Paalvast
Cliëntencolumn
  • 66 Downloads

Samenvatting

De meeste mensen willen graag zo normaal mogelijk leven. Daar hoort ook werk bij. Uit ons onderzoek ‘Zo werkt het’, uitgevoerd door Patiëntenfederatie, Ieder(in) en MIND, blijkt dat de meeste respondenten geen werk hebben.

Het onderzoek ‘Zo werkt het’ is uitgevoerd door Patiëntenfederatie, Ieder(in) en MIND.

Veilig

De meeste mensen willen graag zo normaal mogelijk leven. Daar hoort ook werk bij. Uit ons onderzoek ‘Zo werkt het’, uitgevoerd door Patiëntenfederatie, Ieder(in) en MIND, blijkt dat de meeste respondenten geen werk hebben. Zij zouden graag een baan vinden die bij hen past. Maar wat is passend werk? Daar hebben we vragen over gesteld aan 2811 mensen met en zonder werk en met een arbeidshandicap.

De antwoorden zijn simpel en helder. Werkenden noemen als belangrijkste knelpunten werkstress, persoonlijke belemmeringen en moeten werken boven of onder hun niveau. Werkzoekenden ervaren vooral het ontbreken van passend werk, twijfelen aan eigen mogelijkheden en stigmatisering als knelpunten. Dit zijn toch knelpunten die bekend in de oren klinken. Veel werkenden en werkzoekenden lopen tegen deze knelpunten aan, met en zonder arbeidsbeperking. Waarom lukt het dan niet om iets aan deze knelpunten te doen? Blijkbaar zijn ze toch niet zo simpel en helder als ze lijken. Mensen kunnen niet alleen aangeven waar knelpunten liggen, maar ook hoe ze op te lossen of ze te voorkomen. Werkenden geven aan behoefte te hebben aan aangepaste werkafspraken, goed contact met de leidinggevenden en leren om je eigen grenzen goed aan te kunnen geven. Werkzoekenden hebben hier ook behoefte aan en daarnaast aan een veilige werkomgeving, coaching en om- of bijscholing. Dit zijn allemaal geen hele grote of zware aanpassingen. Het gaat vooral om de mentaliteit op de werkvloer, de bereidheid om mensen te waarderen om wat ze kunnen, plus een goede begeleiding. Is er genoeg veiligheid om een beperking of aandoening bespreekbaar te maken? Is er voldoende begrip bij collega’s voor de kwaliteiten en de beperkingen van elkaar en dus ook voor je collega met een arbeidshandicap?

Word je aangemoedigd om jezelf te ontplooien? Word je geholpen als je vastloopt?

Rekening

Zo beschouwd lijken er meer beren en leeuwen op de weg te liggen in het aannemen van mensen met een arbeidshandicap, dan daadwerkelijke fysieke barrières. Echter die fysieke barrières zijn nog weleens op te lossen, maar een mentaliteit veranderen is blijkbaar ingrijpender. Want dat blijkt vooral de boodschap van onze onderzoek onder werkenden en werkzoekenden met een arbeidshandicap. Passend werk gaat niet alleen om de werkplek zelf. Het gaat om waar je werkt, met wie je werkt en of er rekening wordt gehouden met belastbaarheid en inzet. Het gaat over hoe je met elkaar om gaat als collega’s en leidinggevenden. Word je voortdurend afgerekend op je fouten en tekortkomingen? Word je vooral beloond voor winst? Of word je juist aangemoedigd om jezelf te ontplooien en word je geholpen als je merkt dat je vastloopt? Gezien het lage aantal mensen met een psychische aandoening die betaald werken is het belangrijk dat we niet alleen maar inzetten op winstmaximalisatie en productieverhoging, maar ook op de wijze van samenwerken. Afgelopen jaren zijn er verschillende projecten geweest om mensen met een psychische beperking aan het werk te krijgen en te houden.1 Er worden dus stapjes gezet, maar er is nog een lange weg te gaan naar een inclusieve samenleving en passend werk.

Voetnoten

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V. 2018

Authors and Affiliations

  • Margriet Paalvast
    • 1
  1. 1.Projectcoördinator bij MIND

Personalised recommendations