Zorg + Welzijn

, Volume 24, Issue 5, pp 35–35 | Cite as

‘Ik werd vaak gezien als de veeleisende moeder’

  • Carolien Stam
De cliënt spreekt
  • 34 Downloads

Samenvatting

‘Mantelzorgers zoeken veiligheid en goede zorg voor hun kwetsbare naaste’, weet Jacomien Wolfkamp uit rijke ervaring. ‘De klik met de zorgverleners is essentieel en brengt vertrouwen. Pas als dat vertrouwen tussen mantelzorger en zorgverlener er is, dan kun je zelf de zorg voor je kind loslaten.’

‘Je moet een klik hebben met de mensen die voor je naaste zorgen en op ze kunnen vertrouwen’

‘Mantelzorgers zoeken veiligheid en goede zorg voor hun kwetsbare naaste’, weet Jacomien Wolfkamp uit rijke ervaring. ‘De klik met de zorgverleners is essentieel en brengt vertrouwen. Pas als dat vertrouwen tussen mantelzorger en zorgverlener er is, dan kun je zelf de zorg voor je kind loslaten.’ Samen met haar echtgenoot zorgt Jacomien al zestien jaar voor zoon Daan. De laatste anderhalf jaar woont en leeft Daan zeven dagen per week op een zorgboerderij. Daan is ernstig en meervoudig beperkt, heeft epilepsie, is spastisch en rolstoelgebonden.

‘Het moment om de zorg voor Daan over te dragen en om een goede plek voor hem te zoeken, is heel lastig’, vertelt Wolfkamp. ‘Je moet niet in een crisissituatie terechtkomen en op die manier worden gedwongen om de zorg uit handen te geven. Vóór die tijd moet je voorzien dat je het niet meer gaat redden, en dat je op zoek moet naar een goede leefplek voor je kind. Want als je eenmaal het besluit hebt genomen, dan komt er nog een heel verhaal achteraan om je kind in vertrouwen over te kunnen dragen.’

‘Ik heb vaak ervaren dat je als mantelzorger en ouder van je kind door hulpverleners wordt gezien als een veeleisende moeder. Wij konden bijvoorbeeld geen logeeradres vinden voor Daan, die binnen twee minuten medicijnen nodig heeft als hij een epilepsieaanval krijgt. Maar geen enkele logeerinstelling voor kinderen met een ernstige beperking kon een goede beveiliging ‘s nachts garanderen. De deur ging om elf uur ‘s avonds op slot en er was alleen camerabeveiliging.’

‘Wij zorgden voor Daan met zorgverleners die we met een persoonsgebonden budget inhuurden. Dan kun je je eigen personeel selecteren, wat echt heel belangrijk is. Je moet een klik hebben met de mensen die voor je naaste zorgen en op ze kunnen vertrouwen. Anders kun je de zorg niet loslaten en ga je controleren. Ik heb zo’n situatie thuis ook gehad, ik durfde het huis niet uit als de zorgverlener er was.’

‘Je wilt als mantelzorger en ouder serieus genomen worden door zorgverleners. Dat schept het vertrouwen. Ouders weten het beste wat belangrijk is voor hun meervoudig beperkte kind. Dan moet er niet iemand in huis komen en zeggen: maar ik ben de professional, met andere woorden: ik weet beter wat goed is. Je zit als mantelzorger in een afhankelijke positie, afhankelijk van de hulp van anderen. Dat is al vervelend genoeg. Wij zorgen vanaf de geboorte voor Daan. Ik mis wel eens het respect van zorgprofessionals daarvoor.’

‘De controledrift van verzorgers komt voort uit hun emoties, uit hun angst dat het niet goed gaat met hun kind of geliefde. Uit het verdriet dat je kind zo veel zorg nodig heeft en afhankelijk is. Dat verdriet houd je levenslang. Daar moeten zorgverleners rekening mee houden. Door open te zijn. Een van de zorgverleners was een keer de medicatie voor Daan vergeten. Ze belde mij op en zei wat er was gebeurd en legde de situatie uit. Ik was niet blij, was bang dat Daan nu weer een epilepsieaanval zou krijgen. Dan communiceer je vanuit je emotie, maar je kunt accepteren wat er is gebeurd.’

Jacomien Wolfkamp is nadat haar zoon Daan het huis is uitgegaan tekstschrijver geworden, gespecialiseerd in zorg.

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V. 2018

Authors and Affiliations

  • Carolien Stam
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations