Vakblad Sociaal Werk

, Volume 19, Issue 2, pp 4–4 | Cite as

Onder de radar

  • Marian Kremers
Redactioneel
  • 15 Downloads

Samenvatting

De financiële en economische crisis van 2008 maakte duidelijk dat de betaalbaarheid van sociale voorzieningen in Nederland haast onmogelijk werd.

De financiële en economische crisis van 2008 maakte duidelijk dat de betaalbaarheid van sociale voorzieningen in Nederland haast onmogelijk werd. Die voorzieningen moesten dus aangepast worden. Daarmee startte de participatiesamenleving in 2013. Dat kon, want de moderne Nederlandse burger is mondiger en zelfstandiger dan vroeger en we wonen in een netwerk- en informatiesamenleving. ‘Iedereen die dat kan, wordt gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn eigen leven en omgeving’, zo sprak de Koning dat jaar in de Troonrede.

We zijn nu bijna vijf jaar verder en maken de balans op. Eerste voordeel is dat de participatiesamenleving goedkoper is dan de verzorgingsstaat. Wie een beperking heeft, ontvangt niet meer automatisch een uitkering, maar is actief en doet mee. Ouderen bijvoorbeeld blijven zo lang mogelijk actief en blijven langer thuis wonen. Werklozen worden gestimuleerd bij te dragen aan de samenleving. Iedere burger doet naar vermogen mee aan de samenleving en blijkt tot meer in staat dan ooit gedacht werd. In bijna alle Nederlandse gemeenten zijn burgerinitiatieven. Van gezamenlijke inkoop van zonnepanelen tot het delen van een buurtapp en het organiseren van de straatbarbecue. Tegelijk blijkt uit onderzoek van VNG dat 81 procent van de burgers nooit heeft meegedaan met burgerinitiatieven. Heel tegenstrijdig. Het zijn voornamelijk hoger en middelbaar opgeleide burgers, wit, westers en sterk, die actief zijn in maatschappelijke organisaties of sociale ondernemingen.

Als sociaal werkers krijgen we te maken met de keerzijde van de veranderde samenleving. Wij werken met de kwetsbare burgers die niet mee kunnen doen. Die de weg niet zo goed kennen en het minder goed voor zichzelf weten te regelen. Het aantal eenzame burgers is de laatste jaren gestegen terwijl we verwachtten dat deze groep zou verkleinen. De groep verwarde mensen op straat ten gevolge van de afbouw in de ggz neemt toe. Er is een toename van incidenten met 60 procent.

We moeten accepteren dat sommige mensen geen familie of netwerk hebben waarop ze kunnen terugvallen, geen vaardigheden voor eigen regie. Sociale professionals spelen een belangrijke rol in het ondersteunen van deze burgers. Klaas Mulder, docent social work, schrijft over deze groep, omdat hij vindt dat ze onder de radar blijft. De vraag is: blijven deze mensen ook onder de radar van het sociaal werk? De koning kan in ieder geval in ons vakblad lezen dat er grenzen zijn aan de participatiesamenleving.

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum is een imprint van Springer Media B.V., onderdeel van Springer Nature 2018

Authors and Affiliations

  • Marian Kremers
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations