Advertisement

Huisarts en wetenschap

, Volume 62, Issue 1, pp 12–16 | Cite as

Generalisme versus specialisme

  • Joost Zaat
Beschouwing
  • 33 Downloads

Samenvatting

Huisartsen hebben altijd vakinhoudelijke hobby’s gehad, maar de kern van de huisartsgeneeskunde bleef de generalistische zorg: zorg voor iedereen en in principe voor alle aandoeningen die huisartsen zelf kunnen diagnosticeren en behandelen. Veel – geprotocolleerde – zorg voor chronische ziekten is binnen het domein van de huisarts gekomen en vervolgens gedelegeerd naar praktijkondersteuners. Staat daardoor het generalisme op het spel? Worden huisartsen halve specialisten of supervisors van gespecialiseerde hulpkrachten?

Literatuur

  1. 1.
  2. 2.
    Oliemans AL. Morbiditeit in de huisartsenpraktijk. Leiden: Stenfort Kroese, 1969.Google Scholar
  3. 3.
    Hingstman L, Riteco JA. Huisarts en verloskunde: taakuitoefening en taakopvatting. Huisarts Wet 1993;36: 99-101.
  4. 4.
    De Beurs D, Prins A, Nielen M. Psychische en sociale problematiek in de huisartsenpraktijk in de periode 2011-2017. Utrecht: NIVEL, 2018.
  5. 5.
    Braken M, Braspenning J, Wensing M. Evaluatie CGBB-registers voor huisartsen met bijzondere bekwaamheden. Nijmegen: Scientific Institute for Quality of Healthcare (IQ healthcare), Radboudumc, 2015.Google Scholar
  6. 6.
    Royal College of General Practitioners. Medical generalism. Why expertise in whole person medicine matters. London: Royal College of General Practitioners, 2012.
  7. 7.

Copyright information

© Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) 2018

Authors and Affiliations

  1. 1.Huisarts-publicistHuisartsenmaatschappij LandauerPurmerendNederland

Personalised recommendations