Advertisement

Zelfmedicatie voor paroxismaal atriumfibrilleren. Kan dat?

  • E. van der DoesSr.
Article
  • 8 Downloads

Abstract

Indien een aanval van paroxismaal atriumfibrilleren niet spontaan overgaat, al dan niet vergezeld van klachten zoals hartkloppingen, duizeligheid, moeheid en pijn op de borst, gaan mensen tegenwoordig meestal naar een ziekenhuis waar een i.v. toegediende injectie met een anti-arrhythmicum (propafenon of flecaïnide),waarvan het effect op de ritmestoornis gevolgd wordt, een eind maakt aan de episode.

Indien een aanval van paroxismaal atriumfibrilleren niet spontaan overgaat, al dan niet vergezeld van klachten zoals hartkloppingen, duizeligheid, moeheid en pijn op de borst, gaan mensen tegenwoordig meestal naar een ziekenhuis waar een i.v. toegediende injectie met een anti-arrhythmicum (propafenon of flecaïnide),waarvan het effect op de ritmestoornis gevolgd wordt, een eind maakt aan de episode.

Aan de Londense St. George universiteit is een onderzoek verricht, waarbij oraal propafenon of flecaïnide als zelfmedicatie werd gebruikt door 210 mensen die daarop eerder met succes gereageerd hadden tijdens een ziekenhuisopname. Zij hadden een dosis mee gekregen in te nemen binnen vijf minuten na het opmerken van hartkloppingen. Het ging hierbij om betrekkelijk gezonde mensen met milde symptomen met minder dan 12 aanvallen per jaar, waarbij bij aanmelden op de poli niet meer dan 48 uur verlopen waren. Verder hadden ze een gemiddelde hartfrequentie van 70 slagen per minuut en een systolische bloeddruk van meer dan 100 mmHg. Alle andere patiënten waren uitgesloten van deelname.

Het aantal episoden per maand voor de hele groep daalde niet significant (van 59,8 naar 54,5) maar de bezoeken aan de eerste hulppost wel, van 45,6 per maand naar 4,9. De ziekenhuisopnamen daalden per maand van 15,0 naar 1,6 (beide fenomenen waren significant: p < 0,001).

Een probleem is dat zelfmedicatie voor beide stoffen geen officiële registratie kent en hoewel er aanwijzingen zijn dat dit verantwoord is, is dit onderzoek met de 220 mensen het enige tot dusver verrichte extramurale onderzoek.

De meegegeven orale dosering was 300 mg flecaïnide of 600 mg propafenon, wat liefst binnen 30 minuten na opmerken van de aanval ingenomen moest worden. Daarna diende de patiënt zich kalm te houden gedurende 4 uur of totdat de hartkloppingen stopten. Bij verergering van de palpitaties of klachten (duizeligheid, black-out) diende patiënt met spoed naar het ziekenhuis te gaan.

Belangenverstrengeling: geen.

Literatuur

  1. Camm AJ, Savelieva I. Some patients with paroxysmal atrial fibrillation should carry flecainide or propafenone to self treat. BMJ 2007; 334: 637.CrossRefGoogle Scholar

Copyright information

© Bohn Stafleu van Loghum 2007

Authors and Affiliations

  • E. van der DoesSr.
    • 1
  1. 1.

Personalised recommendations