Advertisement

Pharmaceutisch weekblad

, Volume 3, Issue 1, pp 753–757 | Cite as

Methadonverstrekking en Opiumwet

  • J. Sagel
Oorspronkelijke Artikelen
  • 25 Downloads

Abstract

In Western Germany treatment of heroin addicts with methadone is employed with considerable reserve. Nevertheless the Supreme Court of the Federal Republic judged that methadone therapy is not a contravention of the German Narcotics Act provided that prevention of misuse is sufficiently guaranteed. A commentary is cited in which the modalities of a medically justifiable methadone treatment are summarised.

As one of the general guaranties against misuse maximal amounts of drugs to be prescribed per day and per patient are stated under the Narcotics Act.

In the Netherlands the legality of treating heroin addicts with methadone is not so much discussed. In order to reduce the possibility of misuse of methadone (and other narcotics) it could be considered to regulate by law the amounts of substances under the Opium Act to be prescribed and/or delivered also in this country.

Samenvatting

In West-Duitsland stelt men zich in het algemeen zeer terughoudend op tegenover de verstrekking van methadon aan heroïneverslaafden. In een recent arrest besliste echter het Bundesgerichtshof, dat methadontherapie van verslaafden niet in strijd is met de Duitse Wet op de verdovende middelen, mits voldoende garanties bestaan dat misbruik wordt uitgesloten.

Er wordt een commentaar op genoemd arrest geciteerd, waarin de vereisten voor een verantwoorde methadonbehandeling zijn samengevat. Tot de algemene garanties tegen misbruik behoren de door de Duitse wetgever vastgestelde maximaal voor te schrijven hoeveelheden van verslavende middelen per etmaal en per patiënt.

In Nederland is de legaliteit van de methadonbehandeling niet zo'n principiële kwestie. Wel zou men, om mogelijk misbruik van methadon (en andere verdovende middelen) tegen te gaan, kunnen overwegen, ook hier bij of krachtens de Wet, maximale hoeveelheden voor te schrijven en/of af te leveren ‘Opiumwetmiddelen’ vast te stellen.

Preview

Unable to display preview. Download preview PDF.

Unable to display preview. Download preview PDF.

Literatuur

  1. Arzneimittelkommission der deutschen ärzteschaft (1976)Arzneiverordnungen, Ratschläge für ärzte und Studenten. Deutscher ärzte-Verlag, Köln-Lövenich.Google Scholar
  2. Commissie Becht (1976)Pharm. Weekblad 111, 577.Google Scholar
  3. Deutsche Apotheker-Zeitung (1980)120, 34.Google Scholar
  4. Entscheidungen des BGH (1952)Entscheidungen des Bundesgerichtshofes in Strafsachen, Band 2. Carl Heijmans Verlag, Keulen-Berlijn, 194.Google Scholar
  5. Geerlings, P.J. enJ.H. Van Epen (1979)Tijdschrift voor alcohol, drugs en andere psychotrope Stoffen 5, 113.Google Scholar
  6. Ginneken, S.B. Van (1979)Tijdschrift voor alcohol, drugs en andere psychotrope Stoffen 5, 115.Google Scholar
  7. Hazewinkel-Suringa, D., enJ. Remmelink (1975)Inleiding tot de Studie van het Nederlandse strafrecht. H.D. Tjeenk Willink, Groningen, 316 e.v.Google Scholar
  8. Hügel, H., enW.K. Junge (1978)Deutsches Betäubungsmittelrecht. Deutscher Apotheker Verlag, Stuttgart.Google Scholar
  9. Hofmann, F.G., enA.D. Hofmann (1975)A handbook on drug and alcohol abuse. Oxford University Press, New York-Londen-Toronto.Google Scholar
  10. Jescheck, H.-H. (1972)Lehrbuch des Strafrechts. Duncker und Humblot, Berlijn, 336 e.v.Google Scholar
  11. Kreuzer, A. (1979)Neue juristische Wochenschrift 32, 2357.Google Scholar
  12. Liefhebber, J. (1979)Tijdschrift voor alcohol, drugs en andere psychotrope Stoffen 5, 124.Google Scholar
  13. Neue juristische Wochenschrift (1979)32, 1943.Google Scholar
  14. Vos, H.P.J. (1979)Delikt en Delinkwent 9, 393.Google Scholar

Copyright information

© Bohn, Scheltema & Holkema 1981

Authors and Affiliations

  • J. Sagel
    • 1
  1. 1.Laboratorium voor ArtsenijbereidkundeUniversiteit van AmsterdamTV Amsterdam

Personalised recommendations